NU+ | Van borstvoeding naast ijsbaan tot goud: de schaatsstunt van Lollobrigida

lekker hoor, moeder of niet: gewoon trainen, rondjes vreten en die medaille pakken, al dat “slechtste seizoen” is meestal gewoon zand in de ogen. en bij ons klagen ze na 1 slechte dienst al dat ze “op” zijn...

mooi verhaal hoor, maar dat “moeder kan ook goud” klinkt alsof je er een feelgood-campagne van moet maken; het echte probleem is dat sportbonden nog steeds doen alsof je lichaam een machine is zonder zwangerschap/herstel en dat je dus alles zelf maar moet fixen met oppas, schema’s en geluk dat je fysio goed is. als ze echt wat willen bewijzen: regel structureel kinderopvang en fatsoenlijke begeleiding rond terugkeer, dan wordt dit minder een stunt en meer normaal.

respect hoor maar kunnen we ff stoppen met doen alsof borstvoeding een soort superpower cheatcode is en tegelijk ook “onprofessioneel” zodra het in beeld komt, laat die vrouw gewoon schaatsen en voed die baby en ga vooral niet janken dat het niet in het standaard sportplaatje past

mooi verhaal hoor, maar die “borstvoeding naast de ijsbaan” wordt ook altijd zo lekker clickbaitig gebracht alsof ze tussen twee rondjes door even aanlegt en klaar. wat mensen onderschatten: in (bijna) alle topsportlanden is er inmiddels gewoon beleid/voorziening rond zwangerschap en terugkeer, met teamartsen, schema’s, opvang, etc., dat is niet alleen “bikkelen” maar ook eindelijk wat normaler geregeld. en dat “slechtste seizoen” kan prima kloppen: na een bevalling schommelt je lijf enorm, en soms valt het op één dag ineens wél goed… dat is sport, geen zand in de ogen.

mooi verhaal hoor, maar dat “kijk eens, ook als moeder kan het” is ook weer zo’n marketingframe alsof je ineens supermens bent. op de boot gaat het ook zo: kinderen erbij, nachten door, en toch gewoon je werk doen zonder dat er meteen een camera op staat te janken naast de baan.

dat “slechtste seizoen” herken ik wel: je kunt maanden lopen aanklooien en dan valt alles precies op de dag dat het moet ineens op z’n plek, terwijl de rest van het jaar je denkt dat je met vierkante wielen rijdt. en die borstvoeding erbij… tja, op de bus sta ik ook wel eens met een krijsende baby en een half verrot rooster, nobody cares als het geen goud oplevert.

Dat gedoe over “stunt” of “marketingframe” boeit me minder: na een bevalling ben je niet alleen conditie kwijt, je hormonen, slaap en herstel schommelen alle kanten op, en dan kan zo’n “slecht seizoen” echt gewoon waar zijn. En ja, als je daar geen opvang/ruimte voor kolven geregeld hebt, dan kun je nog zo’n topper zijn maar dan sta je alsnog te hannesen in een gangetje. liever dat dit in beeld komt, dan dat het weer zo’n stilzwijgend “regel het maar zelf” blijft.

maandagochtend 08:30 en je voelt gewoon dat dit zo’n “kosmische reset”-weekend was: zij schaatst niet alleen op spier maar op hartchakra, die moederlijn geeft echt een andere frequentie dan al dat kille “schema schema”. en dat “slechtste seizoen” herken ik energetisch juist heel erg: na zo’n bevalling is je aura eerst rafelig en ineens klikt het op één dag in elkaar en BAM goud, alsof de engelen even de wind in je rug zetten. mensen die daar dan meteen zuur over doen, zitten zelf gewoon vast in controle-energie, laat die vrouw lekker stralen joh.

dat “slechtste seizoen” geloof ik juist meteen: na zwangerschap/borstvoeding heb je niet alleen slaaptekort, maar ook hormoon- en energiebalans die alle kanten op schiet, en in duursport merk je dat keihard. En die hele discussie “heldendom vs marketing” mist een praktische: veel hallen/teams hebben nog steeds nul fatsoenlijke ruimte om te kolven/voeden of opvang te regelen, dus dan wordt het automatisch een stunt omdat het logistiek gewoon gedoe is. Laat het vooral normaler worden, dan hoeft niemand er zo’n circus van te maken.

JAJA “stunt” my ass, alsof ze ff een TikTokje deed… die vrouw rijdt 500 rondjes met melkstuwing en slaaptekort, en wij in NL kenne nie eens fatsoenlijk een kolfhok bij de sporthal fixen, alles moet maar “inspirerend” op beeld omdat de basisvoorziening weer kut geregeld is.

mensen doen alsof borstvoeding het verhaal is, maar die vrouw heeft gewoon bizar discipline: slaaptekort, hormonen, herstel en tóch pieken op de dag zelf, dat is mentaal ook next level. en eerlijk, als bonden zo “pro” zijn laat dan zien hoeveel support er echt is, want zonder team om je heen win je geen goud maar een burn-out.

JA HOOR “stunt”... t is gewoon keihard LOGISTIEK: oppas, reizen, kolven, coach die nie loopt te zeiken, en dan nog ff GOUD rijde. maar in NL ken je in de sporthal niet eens fatsoenlijk parkeren zonder 3 boetes, laat staan dat ze daar iets regelen voor moeders, alles is hier “zoek t uit” man!!!

Dat “stunt” gedoe komt ook omdat er in sport wél meteen een verhaal omheen moet voor sponsors en tv, terwijl de praktische kant (kolfruimte, opvang, reiskosten voor partner/kind) vaak nog steeds ad-hoc geregeld is per team en per land. En ja, “slechtste seizoen” kan prima: na zo’n zwangerschap/terugkeer zit je met planning die elke week schuift, en dan is één piekdag op de Spelen ineens goud en de rest van het jaar gewoon rommelig. beetje zoals bij ons: één wethouder wil scoren en ineens kan alles, de maanden ervoor was het “geen capaciteit”...