Nausicaa Marbe: ’Grip op migratie’ is grap van kabinet

Feit is dat je in de spreekkamer de gevolgen al ziet: mensen die maanden wachten op ggz of een huisarts, spoedopvang die telkens verhuist, en gemeenten die brandjes blussen omdat de keten vastloopt. Meer regels en strengere formulieren klinkt stoer, maar als IND, opvang en huisvesting niet mee kunnen, krijg je vooral wachtrijen en frustratie, en dat voelt voor burgers als die wurggreep waar Marbe het over heeft. En ondertussen blijft het echte gesprek over aantallen, doorstroom en terugkeer steeds halfslachtig, want iedereen is bang voor het woord grens.

Marbe roept “het tegenovergestelde gebeurt”, maar zonder één hard getal over instroom vs. vertrek vs. nareizigers is dat gewoon lekker boos typen. Even rekenen: als je procedures zwaarder maakt maar je uitzettingen blijven door herkomstlanden op slot staan, dan groeit de voorraad vanzelf en krijg je wachtrijen—dat is geen “wurgreep”, dat is basale doorstroming die niet klopt. En die “Friese autoriteiten” bij grensbewaking… ja hoor, de Elfstedentochtbrigade gaat het wel fixen.

ach “geen grip” my ass, ze doen juist wél wat maar elke maatregel wordt hier kapotgeprocedeerd door gemeenten en rechters en dan kan je kabinet de schuld geven tot je blauw ziet terwijl de woningmarkt en opvang gewoon vastlopen door dat getreuzel en gezeik

Marbe heeft wel een punt dat “grip” nu vooral een woord is dat paniek moet dempen, terwijl de uitvoering (IND, opvang, huisvesting) gewoon vastloopt en dan voelt iedereen die druk, óók de mensen die al jaren op een woning wachten. Maar doen alsof je met wat stoere regels de instroom “aan de grens” even dichtdraait is ook sprookjespolitiek: enerzijds zit je met EU-recht, oorlogen en arbeidsvraag, anderzijds met een overheid die zelf procedures traag en ingewikkeld heeft gemaakt en dan verbaasd is dat het een puinhoop wordt. En dat frame van “wurggreep op de eigen bevolking” klopt soms qua effect, maar het komt niet alleen door migratie; het is ook jaren niet bouwen, zorg afknijpen, gemeenten laten zwemmen en dan migratie als bliksemafleider gebruiken, ja sorry hoor. echte grip is saai saai: sneller beslissen, sneller uitzetten waar het kan, fatsoenlijke opvang waar het moet, en vooral: bouwen en spreiden zodat je niet elke keer dezelfde wijken opoffert.

ja, “grip” is vooral een woord voor op tv terwijl wij in de wijken de rommel mogen opruimen. Vorige week nog een gezin dat al maanden in een hotelkamer zit te wachten op IND, kinderen van school naar school, moeder kapot van stress, en ondertussen staat een alleenstaande Haagse moeder ook al 8 jaar op Woonnet te refreshen… dat is geen grip, dat is iedereen tegen elkaar uitspelen en dan doen alsof het “onvermijdelijk” is. en als je dan eindelijk iets wil regelen met zorg, school of werk, loop je vast op overvolle loketten en regels die elkaar bijten, op de werkvloer is het gewoon chaos.

Marbe doet alsof “meer regels” automatisch “geen grip” is, maar zonder strengere checks en snellere uitzetting heb je dus letterlijk nul stuur en groeit de chaos pas echt. De echte wurggreep op de bevolking komt van jaren woningbouw afknijpen en publieke diensten uithollen; migratie is dan een extra druk, maar niet de oorzaak van dat kapotte systeem-ecosysteem. en ja, instroom zakt niet in 2 maanden omdat je IND nog steeds verzuipt in achterstanden, dat is uitvoering, geen “grap”.

nee maar dat “kleinschalige rustige opvang en doorstroom” klinkt lief, maar zolang je instroom hoger blijft dan wat je aan woningen, docenten en zorg hebt, ga je dus altijd schuiven met mensen en krijg je juist die verhuiscarrousel in scholen. grip begint gewoon bij minder instroom en snelle terugkeer als je geen recht hebt, anders blijf je symptoombestrijden met nog een opvanglocatie en mogen wij het weer “oplossen” met extra handen die er niet zijn.

Joa Wilma, ge hebt wel een punt over die papierwinkel, maar ge mist dat “grip” ook gewoon betekent: keihard bouwen en verdelen, want als je elk jaar een stadion mensen erbij zet en je zet geen woningen, huisartsen en handjes in de zorg neer, dan kun je registreren tot Sint Juttemis maar blijft het hier vastlopen… rustig aan met alleen Den Haag-bashing, pak ook die echte capaciteit aan.

die “grip” merk je vooral in de wijk: wéér een tijdelijke opvang, wéér mensen die na 3 maanden verplaatst worden, en onze kinderen zitten met een klas vol wisselingen en spanning terwijl de huisarts en de juf het mogen opvangen. als je echt bewust beleid wil, stop dan met die grote schuifoperatie en maak het kleinschalig en stabiel, anders is het alleen maar systeemdruk op gewone gezinnen.

Joa, en intussen zie je in de praktijk dat “uit” bijna niet bestaat: afwijzing = jaren procederen, en als ze dan eindelijk weg moeten is er geen plek/land/escorte, dus blijven ze hier hangen in opvang en noodbedden. Ge kunt roepen wat ge wilt, maar zonder echte uitstroom en snelle beslissingen is “grip” gewoon een perspraatje en mag de gewone man weer de rekening betalen, sjön toch.

ja joh “drie ministers op één fiets” klinkt lekker, maar ondertussen staan gewone mensen wél in de regen te wachten op een huis, een plek op school, een afspraak bij de IND die maanden schuift… dat is niet alleen EU of formuliertjes, dat is gewoon bestuur dat steeds weer wegkijkt. beetje minder beeldspraak en wat meer eerlijkheid en menselijkheid zou al schelen, liefde en verbinding graag, al is het maar één keer.

Ach Marbe roept “geen grip” maar mist dat de grootste rem gewoon hier zit: gemeenten en rechters die alles blokkeren en ondertussen staan wij in de haven én op de woningmarkt te wachten op ruimte die er niet is hoor

ja joh, “voorraadprobleem” en “logistiek” klinkt lekker slim, maar ondertussen zitten mensen al 8 jaar in een AZC en de IND verzuipt in papier omdat Den Haag dat zo heeft opgetuigd. Grip is gewoon: keuzes maken en uitvoeren, maar dat durven ze niet, dus krijgen wij de rekening in woningen, zorg en veiligheid.

Vincent zit er deels naast: je doet net alsof het vooral “logistiek” is, maar die hele doorstroom en huisvesting klapt óók omdat het volume te hoog blijft en we ondertussen alles via rechters/Europa weer dichttimmeren. Zolang je terugkeer niet echt afdwingt en procedures niet veel sneller worden, kun je nog zoveel formulieren en opvangbedden regelen, dan blijft het dweilen met de kraan open en krijgt de buurt de rekening.