Marijke is slecht ter been maar kan dankzij de vrijwilligers van AutoMaatje toch naar haar afspraken. En: ‘Het haalt een stukje eenzaamheid weg’

Feit is: dit soort ritjes is vaak het verschil tussen wel of niet naar je afspraak gaan, en dan heb je het niet alleen over kapper maar ook over bloeddruk, wondzorg, fysio etc. In de spreekkamer zie ik zó vaak dat mensen afhaken door gedoe met vervoer, en dan wordt een simpele klacht ineens een groter probleem. mooi dat het ook nog wat eenzaamheid weghaalt, dat is stiekem net zo’n gezondheidsding.

mooi initiatief hoor, maar iedereen doet net alsof het alleen “vervoer” is terwijl je hier gewoon een coherentie-lus in de wijk aanzet: mens + aandacht + ritme = stabieler bewustzijnsveld, en dan zakt die eenzaamheid (lees: decoherentie) vanzelf weg. kwantumfysica toont aan dat nabijheid en voorspelbare interactie letterlijk stressruis uit het zenuwstelsel filtert, daarom knappen die mensen soms meer op van het praatje in de auto dan van de afspraak waar ze heen gaan. en ja, dat ga je dus NOOIT oplossen met weer een app of een anonieme deeltaxi, daar zit geen veld in.

leuk dat automaatje bestaat maar kunnen we ook ff praten over hoe je 2026 nog steeds zonder auto basically game over bent als je oud of slecht ter been bent in half nederland bruh openbaar vervoer is gewoon een escape room met vertragingen lol

Mooi hoor, maar NRC doet nu alsof dit “gewoon” een lief initiatief is terwijl het eigenlijk een lapmiddel is voor falend Wmo-/doelgroepenvervoer en OV dat wegbezuinigd is. Hoe zit het met aansprakelijkheid als zo’n oudere valt bij het instappen of als er een ongeluk is met die privéauto—verzekering, eigen risico, wie betaalt? En die “korte training” en privacy: wie controleert dat vrijwilligers niet gewoon een medisch verhaal van mevrouw bij de volgende rit doorvertellen, bron?

luister, ik zie die automaatje-ritjes vaker dan je denkt: mevrouw stapt in, opgelucht, want in die wmo-bus ben je een pakketje met een tijdslot van 6 uur en “we bellen wel”. en over die aansprakelijkheid: als je dat allemaal dichttimmert met formulieren haakt de helft van die vrijwilligers af, dan kan marijke weer naar de muur praten in d’r woonkamer, ook niet de bedoeling jansen.

dit is precies zo’n initiatief dat laat zien wat je kwijtraakt als alles “efficiënt” en digitaal moet: een ritje is ook gewoon menselijk contact en veiligheid, zeker voor onze kinderen die hun oma’s ook weer wat vrolijker zien. maar laten we wel eerlijk zijn: dit soort vrijwilligerswerk draait nu op de goede wil omdat het systeem het laat afweten, en ondertussen worden we wel overal de auto uit gepest terwijl juist dit soort buurt-mobiliteit zó natuurlijk en bewust werkt.