Marijke is slecht ter been maar kan dankzij de vrijwilligers van AutoMaatje toch naar haar afspraken. En: ‘Het haalt een stukje eenzaamheid weg’

Feit is: dit soort ritjes is vaak het verschil tussen wel of niet naar je afspraak gaan, en dan heb je het niet alleen over kapper maar ook over bloeddruk, wondzorg, fysio etc. In de spreekkamer zie ik zó vaak dat mensen afhaken door gedoe met vervoer, en dan wordt een simpele klacht ineens een groter probleem. mooi dat het ook nog wat eenzaamheid weghaalt, dat is stiekem net zo’n gezondheidsding.

mooi initiatief hoor, maar iedereen doet net alsof het alleen “vervoer” is terwijl je hier gewoon een coherentie-lus in de wijk aanzet: mens + aandacht + ritme = stabieler bewustzijnsveld, en dan zakt die eenzaamheid (lees: decoherentie) vanzelf weg. kwantumfysica toont aan dat nabijheid en voorspelbare interactie letterlijk stressruis uit het zenuwstelsel filtert, daarom knappen die mensen soms meer op van het praatje in de auto dan van de afspraak waar ze heen gaan. en ja, dat ga je dus NOOIT oplossen met weer een app of een anonieme deeltaxi, daar zit geen veld in.