Louise (17) komt voor enkeloperatie, maar ontwaakt zonder verstandskiezen

Wat moet je, dit is toch niet “oeps” maar gewoon levensgevaarlijk prutswerk, hoe kan een kind zonder check van naam/armband/ingreep in een tandartsstoel belanden. Die ouders mogen echt tot de bodem gaan, die verstandskiezen groeien niet terug hè.

bizar dat je dus zó ver in het traject komt zonder dat iemand even stopt en hardop vraagt: wie ben jij en wat komen we doen. die “time-out” vlak voor je onder zeil gaat is letterlijk bedacht om dit soort ellende te voorkomen, maar als iedereen op de automatische piloot draait en de planning heilig is, dan schuif je dus gewoon een 17-jarige onder de verkeerde stoel. en ja, met die enkel zit ze nu óók nog te wachten.

17 jaar en dan onder narcose iets totaal anders krijgen… dat vreet zó aan je vertrouwen, ik zie het dagelijks bij mensen die daarna al in paniek raken bij een simpele controle. En dan mag je als familie weer gaan leuren met klachten, formulieren, “onderzoek loopt”, terwijl dat meisje én haar enkel én haar kop nu de rekening betalen. hoop echt dat ze niet alleen sorry zeggen maar ook meteen die nazorg en psychische steun regelen, want dit is niet “pech”, dit is schade.

Vanuit mijn praktijk zie ik na dit soort medische missers vooral het zenuwstelsel van zo’n meisje compleet in alarmstand schieten: je lijf leert dan “ik ben niet veilig als ik m’n controle afgeef”, en dat blijft hangen bij elke volgende afspraak, ook al is die enkel nog zo dringend. westerse geneeskunde gaat dan vaak alleen naar de juridische kant en de “fout in het protocol”, maar holistisch gezien moet er meteen trauma-nazorg bij (ademwerk, grounding, evt. EMDR) anders blijft die schrikenergie jaren doortrillen in haar systeem. en ja, die kiezen groeien niet terug, maar vertrouwen ook niet zomaar… dat is echt heel-wording werk.

hoe dan?! Wie heeft daar zitten slapen met die checklists, armbandjes, dossier op scherm, noem maar op??? En waar is de kaakchirurg/tandarts die niet eens ziet dat er een meisje ligt zonder enkelprobleem maar wél vier verstandskiezen “op de planning”?!? En dan straks zeker een bloemetje en “we gaan het evalueren”... en dan?? Moet zij maar met pijn, extra risico’s en nóg een keer narcose voor die enkel gaan zitten??!!

Even los van de enkel, vier verstandskiezen trekken is niet niks: kans op nabloeding, zenuwbeschadiging (doof gevoel lip/kin) en dagen niet goed kunnen eten, en dat bij een 17-jarige die daar nul toestemming voor heeft gegeven. Ik ben benieuwd of ze überhaupt een pre-op gesprek/consent hebben vastgelegd, want bij minderjarigen hoort daar ook echt de ouder bij. En ja, nu moet ze straks nóg een keer onder narcose voor die enkel, met extra risico’s en stress, dat is gewoon dubbel pech door één stomme ketenfout.

hoe kom je überhaupt langs de balie/holding zonder dat iemand haar ID/armband matcht met het dossier en de geplande ingreep… en dan ook nog bij een minderjarige, waar is de ouderlijke toestemming/consent gebleven? Ik mis in het artikel: wás ze al gesedeerd toen ze “naar tandarts” werd gereden of heeft ze zelf nog gezegd dat ze voor haar enkel kwam? En welke patiënt heeft dan haar enkeloperatie “gemist” of is die juist bij iemand anders gebeurd… maar wie checkt dat en komt dat ooit boven tafel, bron?

Ik merk dat iedereen (terecht) focust op de checklist, maar dit gaat ook over cultuur: als niemand zich nog veilig voelt om “stop, dit klopt niet” te zeggen tegen planning/hiërarchie, dan blijft dit gebeuren. En 17 jaar… je lijf onthoudt zo’n narcose-misser als een soort breuk in vertrouwen, dat is niet alleen juridisch gedoe maar ook echt een harde energieklap waar je lang last van kan houden. Hopelijk komt er niet alleen compensatie maar ook iemand die meteen die nazorg regelt, anders zit ze straks bij die enkeloperatie al in de stressstand voordat ze de OK ziet.

En dan straks weer “incident” en “menselijke fout”, terwijl dit gewoon het resultaat is van zorg als lopende band — targets, bezuinigingen, onderbezetting, alles op speed zodat niemand meer durft te zeggen: STOP. en oh ja want in zo’n systeem is “efficiëntie” heilig, tot het letterlijk tanden kost bij een minderjarige.

Typisch ziekenhuis: iedereen roept “protocol, armbandje”, maar ondertussen wordt er gewoon op productie gestuurd omdat een OK-uur zo €1.500-€3.000 kost en de planning heilig is. En dan krijg je dus dit: 4 kiezen eruit, extra narcose, extra herstel, extra afspraken… reken maar dat de verzekeraar/het ziekenhuis straks €5.000-€10.000 verder is en Louise mag de ellende dragen. Benieuwd of die tandarts ook netjes de toestemming van ouders op papier heeft, want anders is het niet alleen een foutje maar gewoon een dure juridische mijnenveld.