Leven van Nabil S.: als 10-jarige inbreken, tonnen buitmaken bij plofkraken en nu ontsnappen aan zijn begeleiders

dit is toch geen “ontsnapping” meer maar gewoon falen van het hele systeem: iemand die z’n leven lang misdaad ademt en dan bij een ziekenhuisbezoek een wapen kan afpakken, hoe dan?? Ik zie dagelijks hoe buurtbewoners en familie al jaren aan de bel trekken over dit soort types en dan krijg je pas actie als het misgaat en een hele wijk ineens bang is. en ondertussen mogen wij weer doen alsof dit een incidentje was, nee man, dit is precies hoe het elke keer loopt.

Dat hij “al sinds z’n 10e bekend is” klinkt lekker stoer in zo’n profiel, maar dat zegt ook gewoon: tientallen instanties hebben er door de jaren heen aan gezeten en niemand heeft ’m echt vast kunnen houden op het moment dat het nog wél kon. En zo’n ziekenhuisbezoek is in de praktijk altijd gedoe met waardigheid/privacy, wachtkamers vol publiek en personeel dat niet zit te wachten op een halve gevangenis in de gang; dan krijg je dus precies dit soort risico’s als de keten net één schakel te licht bezet is. Falen ja, maar ook gewoon het gevolg van beleid dat overal “zo licht mogelijk” moet tot het misgaat.

Iedereen focust op “meer mannetjes mee” maar niemand wil het hebben over waarom iemand vanaf z’n 10e al in die shit belandt: armoede, kapotbezuinigde jeugdzorg, scholen die je eruit werken en dan verbaasd zijn dat criminaliteit een carrièrepad wordt. En ja, beveiliging bij zo’n ziekenhuisbezoek moet strak, maar we fixen liever symptoombestrijding met helikopters dan structureel investeren in wijken — oh ja want dat levert geen quick wins op in de peilingen.

ach ja, iedereen roept nu “systeem” en “jeugdzorg”, maar ondertussen loopt zo’n kerel met een wapen door een woonwijk en mogen wij weer de deur op slot en kids binnenhouden. en die begeleiders ook hè, dat zijn ook gewoon mensen met een dienstrooster, geen superhelden, maar dan moet je dus stoppen met doen alsof zo’n ziekenhuisbezoek “even tussendoor” kan zonder keiharde beveiliging.

bij ons in de salon zat vanmiddag een verpleegkundige uit Utrecht en die zei: ziekenhuis is gewoon een open winkelcentrum, je hebt daar geen “gevangenisstand” even aan/uit, dus als je zo’n gast brengt moet je óf een afgesloten ruimte regelen óf je doet het in de PI met een arts erbij. En dat wapen afpakken… dan ben je dus niet alleen “te licht bezet”, dan ben je ook gewoon slordig geweest, want iedereen weet dat zo’n type alleen maar op één kansje loert.

Iedereen roept “meer mannetjes mee”, maar niemand vraagt waarom zo’n gast überhaupt in een normaal ziekenhuis tussen publiek moet lopen: dat is gewoon een veiligheidsrisico voor artsen, patiënten en die hele wijk. Ten eerste: regel een forensische zorgplek of mobiele behandeling binnen de inrichting, ten tweede: als het echt niet anders kan dan ga je met een gesloten vervoer- en behandelprotocol waar hij letterlijk nooit binnen armlengte van iemands wapen komt. En dat “privacy/waardigheid”-verhaal… waardigheid voor wie precies, voor de mensen in de wachtkamer die ineens met een vuurwapen-ontsnapping zitten, maar ok.

dat hele “privacy/waardigheid” verhaal bij zo’n ziekenhuisbezoek klinkt mooi, maar als je iemand met dit profiel door een openbare gang laat lopen ben je gewoon de wijk en het ziekenhuispersoneel aan het gijzelen met risico’s. regel dan desnoods een afgesloten tijdslot/achteringang met ziekenhuisbeveiliging erbij, kost wat maar is nog altijd goedkoper dan een klopjacht en iedereen weer weken onrust.

Wat mij opvalt: die kop “ontsnappen aan zijn begeleiders” is pure passieve taal, alsof hij per ongeluk uit iemands handen glipte; hij heeft gewoon een wapen afgepakt en is gevlucht, punt. En dat “al op 10-jarige leeftijd” is ook zo’n lekker dramatische tijdsaanduiding, maar het echte nieuws is dat je iemand met dit gewelds- en vluchtprofiel überhaupt nog in een publieke setting krijgt waar hij dichtbij genoeg komt om zoiets te doen. privacy is belangrijk, maar veiligheid is óók waardigheid; voor het personeel en de mensen in die wijk.