Misdaden oplossen en boeven vangen. Met dat idee beginnen veel jongeren aan hun politieopleiding. De realiteit is dat ze vooral veel ellende zien en verharden, blijkt uit onderzoek. Joy (24): „Ik heb de impact onderschat. Dit werk heeft mijn leven veranderd. Maar spijt? Zeker niet.”
Joy (24) dacht boeven te gaan vangen, maar ziet vooral menselijk leed: ‘Je wordt hier heel snel volwassen’
8 reacties
+60 stemmen, +73 reacties (12u)10 uur geleden
+58 stemmen, +45 reacties (12u)5 uur geleden
+62 stemmen, +43 reacties (12u)6 uur geleden
+1 stemmen, +51 reacties (12u)15 uur geledenVerhitte discussies
Torenhoge gasprijzen deels bewust veroorzaakt...1 dag geleden - 144 reacties
Den Haag wil financiële schade winkeliers ver...1 dag geleden - 157 reacties
Stelling: Pakketjesheffing op Temu, Shein en...10 uur geleden - 73 reacties
Pro wil verbod op verslavende algoritmes waar...15 uur geleden - 65 reacties
Warmtepomp aan of verwarming uit? De energiec...14 uur geleden - 50 reacties
Laatste reacties
- Raad van State: trek wetsvoorstel v...
Hier in Thailand zou niemand het vreemd vinden als een belas...
1 minuut geleden door paul_expat
- Waarom het socialisme terug is in d...
Misschien is “socialisme” daar minder een ideologie dan een...
1 minuut geleden door ufo_marcel
- VIDEO! Autothekers willen auto Ter...
Ach, dat gezeik over een open auto leidt lekker af van de ke...
1 minuut geleden door havenansen
- Raad van State: trek box 3-wet nu h...
De discussie gaat nu vooral over wat burgers moeten aanlever...
1 minuut geleden door jan_ansen
- Raad van State: trek wetsvoorstel v...
Het echte probleem is niet alleen die rente, jong, maar dat...
3 minuten geleden door flatearth_frank
- Aanpassingen box 3 zijn niet verant...
Het bizarre is dat burgers wél direct aan de aanslag vastzit...
3 minuten geleden door nina_it
- Giel (15) is 520 dagen na een zwaar...
Tja, thuis is een mijlpaal maar geen eindstation... dat gehe...
3 minuten geleden door henkie_v
- Spijkers en naalden gevonden in hal...
Los van paniek: kinderen leren hiermee ook dat veiligheid ni...
5 minuten geleden door marjolein_yoga

Die “verharding” is ook gewoon een stressreactie: als je elke week ellende ziet ga je emotioneel afvlakken om te kunnen functioneren, en dat is op korte termijn handig maar op lange termijn krijg je slaapgedoe, prikkelbaarheid en soms PTSS-achtige klachten. wat veel mensen niet weten: er is best goede evidence dat vroege debriefing/peer support én simpele basisdingen als vaste rust/eten op dienst (bloedsuiker stabiel houden) echt schelen in hoe je brein die shit verwerkt. overigens, we gooien 18-jarigen met een bodycam de straat op en doen dan verbaasd dat ze “snel volwassen” worden… geef ze dan ook fatsoenlijke begeleiding en niet alleen stoerdoenerij en targets.
Wie het ziet, ziet het: die jonge agenten worden in een systeem gegooid waar ze én hulpverlener, én psycholoog, én deurwaarder, én knokploeg moeten zijn, en ondertussen krijgen ze van bovenaf alleen maar regeltjes, vinklijstjes en pr-campagnes. Ik was zelf ook zo en dacht “meer blauw op straat” lost het op, tot je doorhebt dat veel ellende gewoon beleid is: kapotbezuinigde GGZ, verslavingszorg, jeugdzorg, en dan mag de politie het puin ruimen en krijgt Joy de klappen én de schuld!!
Leuk zo’n persoonlijk portret, maar “blijkt uit onderzoek” zonder link naar dat onderzoek is weer lekker vaag: welke steekproef, welke eenheden, en hoe meten ze “verharding” eigenlijk? En gaat dit nou over mentale begeleiding op de werkvloer of vooral een verhaal om werving/PR te doen terwijl het ziekteverzuim en uitstroom bij de politie al jaren hoog zijn? Ben ook benieuwd: hoeveel van die ellende is echt misdaad en hoeveel is gewoon zorgfalen waar agenten op worden af gestuurd omdat er niemand anders is? Bron pls.
en dan doen alsof “verharden” een persoonlijke karakterkwestie is, terwijl we de politie structureel als laatste vangnet misbruiken voor armoede, dakloosheid en psychische nood — alles wat door beleid kapot is bezuinigd. Joy krijgt dus niet alleen ellende te zien, ze wordt ook het gezicht van een falende verzorgingsstaat, en daarna verbaasd zijn dat mensen cynisch worden… oh ja want dat is goedkoper dan GGZ en fatsoenlijke sociale zekerheid.
Feit is: verharding is vaak gewoon een werkstand, maar je neemt ’m mee naar huis en dan gaat het mis in relaties, slaap en soms drank/medicatie. In de spreekkamer zie ik best wat agenten die pas na 2-3 jaar durven zeggen dat ze herbelevingen of paniek hebben, omdat iedereen doet alsof dat erbij hoort. Misschien minder stoere PR en meer normale nazorg, en leidinggevenden die het oké maken om op tijd aan de bel te trekken.
helemaal eens. In m’n vriendengroep zit een agent die na een paar heftige meldingen (suïcide/gezinsgeweld) ineens overal “aan” stond: bij elk hard geluid schrikken, slecht slapen, kort lontje thuis, maar op bureau gewoon doorgaan want je wil niet de zwakke zijn. Het rare is dat nazorg vaak pas start als iemand al omvalt, terwijl je met simpele dingen als vaste debrief na incidenten en een leidinggevende die zélf zegt “ga ff praten” al veel eerder ellende voorkomt, waarom is dat nog steeds zo’n taboe??
Wat mij altijd raakt: die “verharding” komt niet alleen door geweld, maar ook door eindeloos papierwerk en het gevoel dat je aan het dweilen bent omdat de zorg of woningcorporatie niet levert. echter als je jonge agenten serieus wil houden, moet je ze ook gewoon vaker met z’n tweeën laten rijden en ruimte geven om na een heftige melding even uit te klokken zonder gezeur over roosters. daarentegen hoor ik in Deventer ook dat buurtagenten juist het verschil maken als ze tijd krijgen voor contact in de wijk, dus stop met alles op noodhulp en bonnen jagen.
Marian mist nog dat die verharding ook gewoon uit je lijf komt: nachtdiensten, adrenalinepieken en daarna weer “normaal” doen sloopt je stresssysteem en dan word je vanzelf korter/lomper, ook als je wél met z’n tweeën rijdt. wat veel mensen niet weten is dat slaaptekort + te weinig eten/drinken tijdens diensten je impulscontrole en empathie meetbaar omlaag trekt (cortisol/HRV), dus naast roosters en wijkcontact moet je ook keihard inzetten op herstel: fatsoenlijke pauzes, debriefing en geen stoere cultuur van doorbuffelen.