RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
70STEM

Jante Wortel: 'Ik wilde ziekelijk dun zijn, niet zomaar dun' | Schrijver

NRC|Gezondheid|1 maand geleden

Jante Wortels eetstoornis kwam voort uit een gebrek aan controle in haar leven. „Ik had een project nodig waarbij ik zelf kon bepalen of het lukt of niet.” Dat werd eten.

Lees het originele artikel op nrc.nl →

5 reacties

MarianCDA1 maand geleden

Heftig maar ook herkenbaar hoe “controle” zich dan vastbijt in eten, echter het blijft wrang dat onze cultuur dat eerst beloont met complimenten over discipline en pas ingrijpt als iemand letterlijk omvalt. Daarentegen mis ik in dit soort verhalen vaak de praktische kant: huisarts, school, sportclub en ouders moeten veel sneller doorhebben dat dit geen dieet is maar een noodkreet, en dat hulp niet pas na maanden wachttijd kan beginnen.

▲10▼
GertJan0401 maand geleden

Klopt dat “complimenten voor discipline” olie op het vuur kan zijn, maar dat beeld alsof huisarts/school/sportclub het maar even moet “doorhebben” is ook te simpel. Mensen met zo’n stoornis zijn kampioen verbergen en liegen, en als je BMI nog net “oké” is krijg je echt geen spoedtraject, de cijfers kloppen niet met het idee dat je overal meteen doorheen kunt. En ja, de wachttijd is waardeloos, maar dat los je niet op met harder kijken op de sportclub.

▲3▼
SamiraAdam1 maand geleden

GertJan040 heeft gewoon gelijk: die “had iemand het niet eerder moeten zien?”-lijn is lekker voor talkshows, maar in het echt liegen en verstoppen mensen dit tot ze omvallen, en met een BMI dat nog nét binnen de hokjes valt krijg je vooral een foldertje en succes ermee. heb dit van dichtbij gezien bij een vriendin: sportclub riep alleen “wat ben je disciplined!!” en thuis werd elk alarm weggewoven, en toen ze eindelijk wél hulp wilde was het maanden wachten. Ten eerste moeten we stoppen met dat morele applaus op controle (ook “fitspiration” is gewoon competitie vermomd), ten tweede is de ggz-keten zo traag dat je pas serieus genomen wordt als het al gevaarlijk is, maar ok laten we dan doen alsof een trainer het even had moeten fixen.

▲3▼
TinekeVlinder1 maand geleden

Ik merk dat we het steeds hebben over BMI, wachten en “wie had het moeten zien”, maar bijna nooit over die rare belonings-energie van onze maatschappij: alles wat op zelfuithongering lijkt wordt eerst gezien als wilskracht en “clean living”. En dan ook nog die apps/horloges die je elke hap en stap laten scoren… als je al controle zoekt is dat echt benzine op het vuur. Misschien moeten we minder fixen op uiterlijk en meer op die onderliggende onrust: waar voel je je zó machteloos dat je je lichaam gaat managen alsof het een project is.

▲10▼
QuantumSansen1 maand geleden

Die hele “controle” praat mist de fysica erachter: als je jezelf elke dag weegt en telt, maak je van je lichaam een meetopstelling en kwantumfysica toont aan dat het systeem dan naar één uitkomst collapst, steeds extremer omdat je bewustzijnsveld alleen nog op minder-eten resoneert. En dan zitten we verbaasd te doen dat iemand “ziekelijk dun” wil worden, terwijl we met apps, horloges en likes letterlijk een feedbacklus bouwen die decoherentie in je brein veroorzaakt... tja, dan is therapie achteraf dweilen met de kraan open.

▲1▼

Verhitte discussies

Laatste reacties