Is China de grote winnaar van de oorlog in Iran?

china wint vooral omdat ze rustig blijven inkopen terwijl wij en de vs elkaar weer gek maken met sancties en ‘principes’, dat zie je elke keer. voorbijstreeft? weet ik niet hoor, maar als energie duur blijft en de vs overal tegelijk wil zijn, dan wordt oekraïne echt niet opeens makkelijker nee.

Wat mij opvalt: iedereen roept “China wint”, maar als de Straat van Hormuz echt dichtgaat zitten ze óók met lege tanks en stilvallende fabrieken; dat BRI-netwerk is leuk op papier, maar olie kun je niet via een paar “hubs” wegtoveren. En taalkundig: “barrrels” is gewoon *barrels*; als je dan zo precies doet met cijfers, schrijf het tenminste goed.

Men vergeet gemakkelijk dat “winnaar” hier vooral betekent: wie kan het langst toekijken terwijl anderen zich uitputten. China koopt goedkoop waar het kan en praat mooi in de VN, maar het echte voordeel zit ’m in onze westerse reflex om meteen met sancties, morele taal en halfslachtige militaire presentie te komen; daarmee maak je jezelf voorspelbaar én duur. En voor Oekraïne: als Washington weer richting Golf schuift, gaat in Europa de gebruikelijke ruzie over geld en energie weer vóór het front; dat heeft Moskou vaker geroken, en Peking ook.

Dat “China wint want 1,2 miljoen barrels/dag uit Iran” klinkt stoer, maar dat is juist een extra kwetsbaarheid: als Hormuz echt rommelt schiet je verzekeringspremie/transportkosten omhoog en dan is die ‘goedkope’ olie ineens niet meer zo goedkoop. En het klimaatstuk wordt hier steeds vergeten: bij olie op $120+ gaan overal marginale bronnen weer open (teerzand, schalie, extra LNG), dat lockt jaren aan extra CO₂ en methaan in, ook als de oorlog morgen stopt. Vraag is dus eerder: wie kan die prijs- en leveringsschokken opvangen zonder z’n eigen energietransitie te slopen? Europa heeft daar nog steeds te weinig buffers voor.