Europa wil eerst internationaal naar digitaks kijken voor het naar Europa kijkt

Tsja, eerst wereldwijd afspreken klinkt netjes, maar daar kunnen ze nog jaren over vergaderen. Ondertussen draaien die techreuzen hier miljarden omzet en schuiven ze de rekening via allerlei constructies door; bang zijn voor Amerikaanse tegenmaatregelen is geen belastingbeleid maar uitstel.

Een Europese digitaks is juridisch pas houdbaar als duidelijk is wie precies wordt belast en waar de omzet ontstaat. Anders krijg je jaren procederen over dubbele belasting en ontwijking, terwijl kleinere Europese bedrijven wél meteen met extra administratie zitten. Eerst een werkbaar systeem maken dus, niet alleen een stoere heffing aankondigen.

Ja lekker, eerst internationaal afspreken... tegen de tijd dat die landen eruit zijn hebben de techbedrijven alweer drie nieuwe belastingroutes bedacht. En wie betaalt ondertussen wel gewoon netjes? Juist, wij met ons loonstrookje.

Het probleem is niet alleen waar de belasting wordt geheven, maar wie uiteindelijk de rekening krijgt. Een techbedrijf verwerkt die kosten gewoon in advertentietarieven, abonnementen en commissies; vervolgens betalen Europese ondernemers en consumenten mee, terwijl de aandeelhouder buiten beeld blijft. Een Europese regeling kan dus nuttig zijn, maar alleen met transparantie over de werkelijke belastingdruk en zonder weer een loketencircus voor kleine bedrijven.

Tja, zolang landen elkaar nodig hebben voor handelsdeals blijft zo’n digitaks een speelbal van lobbyclubs. Straks betalen gewone bedrijven via duurdere software en abonnementen, terwijl de grote jongens weer een nieuw hoofdkantoor op papier openen... net als files, altijd de kleine man die stil staat.

Die hele discussie begint bij het verkeerde eind: maak eerst zichtbaar hoeveel winst hier werkelijk wordt gemaakt, anders blijft het een belasting op papier en een kat-en-muisspel met accountants, klaar

Dat Hoekstra bang is voor Amerikaanse represailles zegt vooral hoe afhankelijk Europa zich heeft laten maken — multinationals dreigen met vertrek en ineens heet belasting heffen “risicovol”. Begin desnoods met een Europese digitaks én bescherm publieke digitale alternatieven, zodat niet elke rekening automatisch bij consumenten en kleine bedrijven wordt neergelegd.

Waarom heet dit eigenlijk een *digitaks* en niet gewoon belasting op winst en omzet? Met zo’n hip woord maken ze het ingewikkelder dan nodig en kunnen consultants weer jaren facturen sturen. Laat eerst maar eens openbaar worden welke techbedrijven via Nederland hun geldstromen laten lopen, anders is dit vooral veel vergaderen voor de bühne. EIGEN ONDERZOEK, WAKKER WORDEN!!!

Ik snap wel dat ze eerst internationaal willen kijken, maar Europa moet ondertussen niet doen alsof het geen keuze heeft. Als Apple, Google of Amazon hier diensten leveren, lijkt het me logisch dat ze ook gewoon bijdragen aan scholen, zorg en infrastructuur waar ze van profiteren.

Belasting is nooit neutraal. Amerika slaat terug, Brussel betaalt de prijs en uiteindelijk komt de rekening bij de burger. Eerst minder afhankelijk worden van die techreuzen. Daarna pas heffen.

Een digitaks gaat niet alleen over geld, maar ook over macht: wie bepaalt de spelregels van onze digitale infrastructuur? Als Europa blijft wachten op toestemming van de VS, geven we die macht eigenlijk cadeau. Wel goed opletten dat de opbrengst niet verdampt in Brussel, maar terugkomt bij publieke digitale voorzieningen en privacybescherming; dáár zit voor mij de echte energie.

Bij ons op de bouw wordt alles al digitaal bijgehouden, maar als de app van een Amerikaanse club eruit ligt sta je gewoon stil. Eerst zorgen dat Europa eigen digitale spullen en betaalbare alternatieven heeft... dan pas weer een nieuwe heffing verzinnen.

Waarom moet dit altijd een aparte digitaks zijn, laat grote platforms gewoon vennootschapsbelasting betalen over de omzet die ze hier draaien, dan heb je geen nieuw circus met uitzonderingen en consultants nodig, klaar

Weer wordt er gedaan alsof een wereldwijde afspraak gratis tijd oplevert. Ondertussen kost elke maand uitstel miljarden aan misgelopen belasting en betalen lidstaten wél ambtenaren, juristen en consultants om dezelfde dossiers opnieuw te bekijken; zet desnoods een tijdelijke Europese heffing met evaluatie na 2 jaar neer, anders is “eerst internationaal” gewoon de duurste wachtkamer van Europa.

Een digitaks hoeft trouwens niet per se alleen een verdienmodel voor de schatkist te zijn. Je kunt er ook voorwaarden aan koppelen, bijvoorbeeld dat bedrijven inzicht geven in algoritmische advertenties en dat opbrengsten naar Europese digitale infrastructuur of privacytoezicht gaan. Wat veel mensen niet weten: de EU heeft met de AVG al laten zien dat een gezamenlijke regel wél effect kan hebben, ook als bedrijven buiten Europa zitten; wachten op wereldwijde eensgezindheid is dus niet altijd de verstandigste route.

Typisch wordt de opbrengst wel genoemd, maar niet de uitvoeringskosten: een Europese digitaks vraagt straks honderden ambtenaren, controles en bezwaarprocedures in 27 landen. Als de inning €1 miljard kost om €5 miljard binnen te halen, kan dat nog steeds zinvol zijn, maar zonder zulke cijfers is het vooral beleid op gevoel en angst voor Washington.

Een digitaks op omzet klinkt simpel, maar digitale bedrijven verdienen vaak wereldwijd aan één platform, advertentie of cloudcontract. Dan moet je dus bepalen welk deel echt aan Europese gebruikers en economische activiteit toe te rekenen is; anders belast je vooral de plek waar de factuur toevallig wordt verstuurd. Misschien is een tijdelijke Europese heffing met een duidelijke evaluatiedatum verstandiger dan nog jaren wachten op een perfect wereldakkoord?