Europa heeft spijt: 'Stoppen met kernenergie was grote fout'

ja achteraf “strategische fout” roepen is makkelijk, maar destijds was de politieke reflex: alles dicht want eng, en niemand wilde het gesprek over afval, kosten en vergunningen voeren. SMR’s klinken lekker als ikea-kerncentrale, maar in de praktijk kom je gewoon in dezelfde molen van toezicht, inspraak, stikstof, netaansluiting en 10 jaar procederen terecht, dat hangt er niet om. en 200 miljoen is in kernenergieland echt wisselgeld; je koopt er hooguit een paar mooie powerpoints en een projectbureau voor.

Feit is: het debat gaat altijd over stroomprijs en CO2, maar bijna nooit over gezondheid, luchtvervuiling door kolen/gas tikt nu al in longklachten en hartproblemen, dat zie ik echt terug. Kernenergie is niet risicoloos, maar het grootste risico is meestal bestuurlijk gedoe en wantrouwen, niet dat ding dat ineens ontploft zoals mensen roepen. En 2030… leuk voor de powerpoint, maar als je draagvlak en vergunningen niet vanaf dag 1 serieus regelt, wordt het gewoon 2045 met een sticker erop.

Die 15% nu is ook deels gewoon omdat we meer stroom zijn gaan verbruiken en de oude centrales uit 1980 echt niet eeuwig door kunnen, dat “bewuste keuze” verhaal is wel erg netjes achteraf. En dan 200 miljoen voor SMR’s… even rekenen: dat is nog geen halve kilometer snelweg, maar wel “strategische autonomie” verkopen, ja hoor. Als je echt betrouwbaarheid wil, begin dan met levensduurverlenging waar het kan en stop met doen alsof 2030 een magisch jaartal is.

SMR’s zijn leuk voor de pitchdeck, maar je echte bottleneck is supply chain + mensen: Europa heeft z’n nuclear engineering, lascertificeringen, componentenmakers en regulators jaren geleden basically ge-offshored/wegbezuinigd, dus zelfs met geld zit je aan een talent- en fabriek-capacity cap. simpel: je kunt geen “strategische autonomie” kopen met €200m als je de hele productielijn en vergunningenstack eerst weer moet recompile’en.