Dutch Mental Health System Loses Track of 62,500 Vulnerable Patients

62.500 “kwijt” in de ggz en dan doen alsof het een admin-probleem is… nee, dit is het resultaat van marktwerking + woningcrisis + gemeenten die alles mogen “opvangen” met lege budgetten. oh ja want ambulantiseren is super, zolang je ook woningen, wijkteams en tijd hebt — anders dump je mensen gewoon op straat en noem je het beleid. En dan nu 250 miljoen als pleister terwijl verzekeraars al jaren op zorg knijpen, classic.

62.500 kwetsbare mensen “kwijt” en dan is iedereen verbaasd dat er incidenten gebeuren en de politie weer mag opdraven?? Hoe kun je in 2026 niet eens een fatsoenlijk landelijk systeem hebben waar je gewoon ziet wie waar onder behandeling is, wie uit beeld raakt en wie de verantwoordelijkheid heeft, hallo?! En dan straks weer: privacy, schotten, verzekeraar A dit, gemeente B dat… en ondertussen zoekt familie zich kapot en loopt iemand zonder hulp op straat, en dan?? Moet ik dat maar goed vinden??!!

62.500 “kwijt” is niet omdat niemand een Excel kan bijhouden, het is omdat mensen met zware problematiek na ontslag ineens geen huisarts meer hebben, geen vaste begeleider, en bij elke crisis weer op een andere plek eindigen. Ik zie hier in Den Haag families die letterlijk langs opvang, politie en SEH moeten leuren om iemand weer ergens op de radar te krijgen, terwijl iedereen zegt “niet mijn loket”. En zo’n landelijk volgsysteem is prima, maar als je ondertussen geen bedden, geen woningen en geen tijd hebt, dan track je vooral hoe we mensen netjes zien afglijden.

In de praktijk zie je dat “kwijt” vaak gewoon betekent: verhuisd, telefoonnummer weg, geen toestemming om gegevens te delen en dan durft niemand nog initiatief te nemen omdat alles langs AVG/juridisch moet. Een landelijk systeem is prima, maar als je niet óók regelt dat er één vaste regisseur is die mag handelen bij crisis en zorgmijding, dan blijf je mensen netjes registreren terwijl ze alsnog tussen wal en schip vallen.

Nou ja, iedereen roept meteen “landelijk systeem” maar als je 62.500 mensen niet meer ziet, dan is het ook gewoon dat niemand meer even langsgaat als iemand de deur niet opendoet, alles moet op afspraak en digitaal en dan ben je dus ineens “onbereikbaar”, klaar, volgende dossier hoor, toch. En ondertussen zitten buren met de ellende, familie met schuldgevoel, en de huisarts met 10 minuten per patiënt, dat is toch geen zorg meer maar doorschuiven, hoor, toch.