Dure fout met datering Italiaans schilderij: ministerie ziet 3 aan voor 8

Hoe kan je als ministerie een exportvergunning afgeven op basis van “er staat 1850 achterop” zonder fatsoenlijke materiaal-analyse of een tweede paar ogen… dat is echt amateuruur. wat veel mensen niet weten: je kan met pigmentanalyse/dendrochronologie vaak vrij snel zien of iets 14e eeuw is, en restauratie haalt juist die latere overschilderingen weg waardoor het pas “klopt”. overigens is die 12-maanden-termijn dan weer typisch wetgeving: iedereen weet dat dit soort onderzoek jaren duurt, maar juridisch kan je daarna niks meer terughalen, lekker geregeld.

dat ministerie heeft dus gewoon een middeleeuwer voor een negentiende-eeuwer weggezet, zeg maar: 500 jaar ernaast is niet “taxatiefoutje” maar een brilrecept. En wedden dat de ambtenaar die de exportvergunning tekende nu thuis ook z’n melk drinkt die “best tot 2023” was.

tja, iedereen lacht om “3 voor 8”, maar die exportvergunning is ook gewoon een juridisch loket-proces met termijnen en bezwaar en dan moet je dossier dicht, anders kan niemand ooit iets uitvoeren. En “materiaal-analyse” klinkt leuk, maar wie betaalt dat standaard voor elk twijfelachtig werk, en wie gaat dat doen als je al personeelstekort hebt bij erfgoedclubs… kanttekening: als je zo’n harde 12-maanden-klok hebt, dan moet je óf vooraf veel zwaarder toetsen óf accepteren dat je af en toe een parel het land uit laat glippen.