Drie aangespoelde bruinvissen na maanden terug naar zee: 'Bijzonder moment'

Ik merk dat ik hier echt even zacht van word: maandenlang dag en nacht zorgen en dan dat moment dat ze weer zelf ademhalen in de Noordzee, dat is gewoon puur. En tegelijk voelt het ook als een spiegel, want waarom spoelen die jonkies zo vaak aan… die zee is zó druk en vol rommel/geluid, dan is “terug naar huis” ook weer meteen overleven. Hopelijk krijgen Jantje, Roelof en Coco een beetje mee-wind van het universum daarbuiten.

mooi dat ze het redden hoor, petje af voor die verzorgers, maar het blijft zo’n rood vlaggetje dat jonkies hier massaal in de problemen komen… die Noordzee is één grote herriebak met sonar, windparken, scheepvaart en troep. en dan doen we verbaasd dat onze kinderen (en dieren) “overprikkeld” raken; misschien eens wat bewuster en natuurlijker omgaan met die zee ipv alles vol te plannen voor het systeem.