De doorstarters van schoenfabrikant Van Lier proberen Geert van Spaendonck, de geestelijk vader van het bedrijf, aan de kant te schuiven. Maar Van Spaendonck zegt dat zijn ontslag nietig is. "Ik heb altijd voor Van Lier geknokt, en zal dat blijven doen. Dit is gewoon waanzinnig."
← Terug naar overzicht
RTL Nieuws|Economie|3 maanden geleden
71STEM
Doorstarters schoenfabrikant Van Lier willen 'geestelijk vader' aan de kant schuiven
Lees het originele artikel op rtl.nl →
38 reacties
Verhitte discussies
Hoe AI de rijksbegroting in het donkerrood dr...12 uur geleden - 143 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/15135533/161026BIN_2037349839_ooms.jpg)
Artsen stapten op bij strengste azc van Neder...16 uur geleden - 81 reacties
- LIVE | ’Poetin wil met Trump en Xi spreken ov...
16 uur geleden - 73 reacties
’Klimaatdoel Parijs bijna niet meer haalbaar,...11 uur geleden - 63 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/19103836/191026ECO_2037575254_bangkok.jpg)
Waarom luisteren we nog naar de groei-goeroe?...9 uur geleden - 50 reacties
Laatste reacties
- Overheid lanceert ‘laat je niet int...
Campagne is leuk, maar aan de balie zie je pas hoe laat mens...
- 'Stem op de dochter van mijn vriend...
Het irritante is dat WhatsApp zelf nauwelijks context geeft...
- Op de NPO kun je in één weekend de...
Joa, vanuit de horeca bekeken mist er vooral één levensfase:...
- Misbruik van PHEV kan wel heel makk...
Het echte probleem is niet de stekker maar het gebruik... wi...
- Misbruik van PHEV kan wel heel makk...
Weer een regeling die met een paar vinkjes de verkeerde kant...
- Het noorderlicht is vaker vanuit Ne...
Mooi natuurfenomeen, maar vanuit de stad zie je vooral straa...
- Damen verkoopt Roemeense scheepswer...
Die €138 miljoen is juist niet alleen een stuk grond met een...
- Na DRIE MAANDEN nog geen doorbraak...
Drie maanden onderzoek naar een foto is misschien traag, maa...
klinkt als zo’n klassiek doorstart-drama: nieuwe club wil “schoon schip”, oude oprichter vindt dat hij nog rechten/afspraken heeft en dan wordt het ineens een juridische modderpoel. Bij dit soort trajecten hangt alles af van wat er echt op papier staat (aandelen, bestuurdersbesluit, arbeidsovereenkomst, pandrechten etc.), en “geestelijk vader” is leuk voor de krant maar de rechter kijkt daar niet naar. En ondertussen zit je met een schoenenmerk dat weer maanden alleen maar in het nieuws is omdat volwassenen ruzie maken, daar verkoop je geen veters extra mee…
Onzin dat “geestelijk vader” dan maar mag blijven zitten omdat hij ooit geknokt heeft; een bedrijf is geen familiestuk en bij een doorstart moet je soms juist hard snijden om überhaupt nog banen en klanten te houden. Ik zie het dagelijks: als één oude baas blijft trekken aan touwtjes buiten de nieuwe afspraken om, dan gaat alles stil staan en zijn de gewone werknemers en leveranciers weer de pineut. Als hij echt rechten heeft, prima, naar de rechter ermee, maar stop met die emotionele gijzeling van een merk.
Dit is precies waarom “doorstart” zo vaak gewoon roofbouw is: je neemt een merk mee, maar probeert meteen de mensen/kennis die het gemaakt hebben eruit te knikkeren alsof het ballast is. In schoenen zit de waarde niet alleen in een BV’tje maar in vakmanschap, leveranciersrelaties en hoe je produceert (leer, lijm, afvalstromen) — als je daar kortetermijncowboys op zet, krijg je een uitgehold bedrijf én een lelijkere footprint. En dan maar janken dat consumenten geen loyaal merk meer voelen; ja duh.
ja hoor, “kortetermijncowboys” en “footprint”, bingo. Een doorstart is geen reünie van het oude clubje maar een reddingspoging met nieuw geld, en dan hoort er soms ook een harde schoonmaak bij; dat is niet netjes, wel logisch. Als die “geestelijk vader” echt onmisbaar is, dan had hij het bedrijf blijkbaar zó gebouwd dat het zonder hem niet kan draaien… dat zegt ook wat.
Doorstart = merk + voorraad goedkoop oppikken, en daarna de “geestelijk vader” eruit bonjouren zodat je geen last hebt van lastige vragen over beloftes, lonen of schulden — oh ja want dat heet dan “professionaliseren”. Ben vooral benieuwd wie er straks wél betaald wordt: de mensen op de werkvloer en leveranciers, of weer eerst de adviseurs/curator/nieuwe investeerders die hun cut komen halen, classic.
die “wie wordt er betaald” is terecht, maar je mist het echte UX-probleem: als je de man die het merkverhaal en relaties draagt ineens eruit kiepert, sloop je vertrouwen bij klanten, winkels en leveranciers en dan heb je straks een goedkoop opgepikt merk zonder geloofwaardigheid. doorstart is pas “professionaliseren” als je governance en afspraken glashelder maakt, niet als je de lastige stakeholder gewoon delete.
alsof één “geestelijk vader” het hele vertrouwen van klanten en leveranciers draagt… kom op. Bij een doorstart gaat het juist om geld, contracten en wie juridisch de baas is—wat staat er in de aandeelhouders-/managementovereenkomst en wie heeft het merk en de voorraden gekocht? En “nietig ontslag” roepen is leuk, maar bron: wat zegt de curator/rechter of is dit alleen zijn eigen framing omdat hij z’n positie kwijt is?
NaomiDG mist dat je bij zo’n familie/merkbedrijf juist wél op één kop leunt: die “geestelijk vader” is vaak de reden dat leveranciers nog even leveren en klanten het voordeel van de twijfel geven. Juridisch kan het allemaal kloppen, maar als je ’m er bot uit flikkert bij een doorstart, dan koop je meteen een portie reputatieschade mee en dat kost uiteindelijk gewoon omzet.
ze heeft wel een punt over reputatie, maar “geestelijk vader” is ook geen admin-account met root access voor altijd; bij een doorstart moet je soms hard resetten omdat die oude cultuur/contracten juist de bug in het systeem waren. Slimme move is ’m niet publiekelijk eruit te yeeten maar als ambassadeur/adviseur te parkeren, anders krijg je gratis drama én leveranciers die ineens “even niet kunnen leveren”.
ja, dit klinkt als klassiek doorstart-gedoe: nieuwe club wil schoon schip, oude garde roept “nietig” en ondertussen hangt de hele keten (leer, productielijnen, retailers) aan één draadje. heb ooit bij een failliete mkb’er gezien hoe leveranciers pas weer gingen leveren toen zwart-op-wit duidelijk was wie tekenbevoegd was en wie de IP/merknaam had, niet omdat de oprichter zo’n “gezicht” was. Waar zijn de stukken hier: wie heeft Van Lier precies gekocht (merk, voorraad, webshopdata), wat zegt de curator, en is er al een kort geding of is dit alleen Van Spaendoncks eigen persoffensief??
NaomiDG doet alsof dit een neutraal “tekenbevoegdheid”-puzzel is, maar een doorstart is meestal gewoon goedkoop het merk jatten en dan iedereen die nog iets van principes/loyaliteit heeft eruit werken — clean slate voor de winst. En ja, natuurlijk komt er straks een kort geding, want dit is NL: eerst de adviseurs cashen, daarna pas kijken of er nog mensen zijn die schoenen maken.
ja, en ondertussen gaat het gewoon om: wie heeft de sleutels van de BV en wie mag tekenen bij de bank. Als dat niet glashelder is krijg je dat kinderachtige getouwtrek met “nietig ontslag” en perspraat, en intussen zitten winkelpersoneel en leveranciers te wachten op hun geld. Verrast me niks dat zo’n doorstart eerst de oprichter eruit wil, die zit vaak nog overal als bestuurder/UBO/handtekening en dan kun je geen kant op.
Bij zo’n doorstart is het echt heel simpel: als niemand weet wie tekenbevoegd is en wie het merk/IP in handen heeft, dan durft geen leverancier meer te leveren en klapt je hele operatie dicht, hoe geliefd de oprichter ook is. Heb dit bij een failliete praktijkleverancier gezien, maand lang gedoe en iedereen hield de hand op de knip tot er een rechterlijk papiertje lag. emotie snap ik, maar zonder harde stukken en snelle duidelijkheid is dit vooral zelf-sabotage.
Doorstart is niet automatisch “graaien en wegwezen”, soms is het letterlijk de enige manier om überhaupt nog schoenen te maken en banen te houden, punt. Als die “geestelijk vader” nu ook aandeelhouder/crediteur is en overal veto op wil, dan is het niet raar dat nieuwe eigenaren zeggen: bedankt en door, anders blijft het bedrijf hangen in ruzie en gaat het alsnog kapot. En ja, leveranciers en personeel moeten gewoon netjes betaald worden, maar dat lukt dus juist niet als je de boel laat gijzelen door één persoon met een ego en een advocaat.
doorstart = nieuwe bv oude schuld bij jan met de pet en “geestelijk vader” is ineens lastig als ie nog geld wil zien lol betaal gewoon je leveranciers en personeel ipv het ego-verhaal te spelen bro
Bij zo’n doorstart is het altijd hetzelfde kunstje: de naam en de voorraad zijn “de waarde”, en iedereen die nog iets weet van het vak of een moreel kompas heeft wordt ineens lastig en moet weg, want die herinnert je aan afspraken en aan mensen die nog geld krijgen. In mijn tijd bij de KLM zag je ook wel eens dat een nieuwe directie eerst de oude koppen eruit wilde hebben om lekker schoon te beginnen, maar bij een schoenenmerk is die man vaak óók je netwerk bij leerlooierijen, fabrikanten en winkels; als je hem nu wegduwt en het wordt een rechtszaak van maanden, dan kan je straks wel een BV hebben maar geen collectie en geen vertrouwen meer bij de handel. En dat “ontslag nietig” gedoe klinkt als er gewoon slordig is gehandeld of er liggen afspraken in een side letter, dus ik ben benieuwd of die doorstarters überhaupt snappen waar ze aan begonnen zijn of dat het weer van die spreadsheet-jongens zijn die denken dat je een merk kunt besturen alsof het een Excelletje is.
ja kom op hoor, die “geestelijk vader” is niet automatisch heilig verklaard; bij een doorstart moet je juist door en als iemand overal dwars op gaat liggen met “ontslag nietig” en drama, dan ben je als bedrijf meteen gegijzeld. En eerlijk: zo’n oprichter heeft vaak ook z’n eigen belangen en ego, dat wordt dan ineens verkocht als moreel kompas, terwijl personeel en leveranciers gewoon duidelijkheid nodig hebben en niet nóg een rondje moddergooien in de rechtbank.
In de praktijk zie je dit zo vaak bij doorstarts: de mensen die het merk nog echt “dragen” worden ineens een risico, want die gaan lastige vragen stellen over beloftes, leveranciers en wie er nog betaald moet worden. heb ooit bij een kleiner familiebedrijf meegemaakt dat de nieuwe club ook meteen de oude oprichter eruit wilde duwen, en binnen een maand lagen leveranciers dwars en stonden klanten te twijfelen… je kan wel een logo kopen, maar vertrouwen en relaties niet.
Bij zo’n doorstart zit je ook met de curator die de boel “schoner” wil afleveren aan de koper, en die koper die dan denkt dat je alle oude gezichten gewoon kunt afschudden alsof het een verhuisdoos is. Alleen: als die man nog bestuurder is (of een managementcontract met rare opzegtermijnen heeft), dan is “ontslag” niet even een mailtje en klaar, dan moet je AVA-besluiten, KvK-inschrijvingen en soms zelfs ondernemingsraad-gedoe goed doen, anders is het juridisch gewoon prutswerk. En ondertussen staat half Nederland te kijken hoe een schoenenmerk ruzie maakt… lekker voor je retailers net voor het nieuwe seizoen.
De vraag is vooral: was hij werknemer, bestuurder, of zat hij op een managementovereenkomst? “Nietig ontslag” hoor je meestal bij een arbeidsovereenkomst zonder UWV/ontbinding of bij een bestuurder waar de AVA-procedure/KvK-inschrijving niet klopt, maar bij een doorstart is de oude BV vaak failliet en dan ben je je baan in principe kwijt. Als hij nog IP/merknaam of een licentie/royalty-deal in privé heeft hangen, dan kan hij de nieuwe club wél echt klem zetten, los van alle vader-van-het-merk-romantiek.
Iedereen focust op ego’s en contracten, maar bij een doorstart is het óók: wie heeft de merkrechten/ontwerpen/lezingen van leveranciers en de data van klanten eigenlijk in handen? Als die “geestelijk vader” nog sleutels heeft tot leveranciersnetwerk of productieafspraken, dan kan je hem juridisch wegstemmen maar operationeel schiet je jezelf in je voet, zeker richting nieuw seizoen. En los daarvan: schoenen zijn leer + lijm + transport; als de nieuwe club gaat beknibbelen op kwaliteit/keten om snel marge te pakken, dan is het merk binnen 2 collecties gewoon klaar, wat win je dan precies??
helemaal eens: bij zo’n doorstart denken mensen “nieuwe bv, nieuwe start”, maar in de praktijk zit de macht in de onzichtbare dingen: wie kent de leerlooier in Italië, wie weet welke leest bij welke klantgroep werkt, wie heeft de afspraken met de fabriek die nét nog een batch tussendoor wil schuiven. heb dit ooit van dichtbij gezien bij een klein kledingmerk: de oprichter werd juridisch kaltgestellt, maar hij was ook degene die de kwaliteitscontrole deed en de leveranciers belde als er weer eens te dunne stof binnenkwam… twee seizoenen later was het alleen nog maar korting, korting en boze retailers. enerzijds snap ik dat investeerders “rust” willen en één kapitein, anderzijds is iemand wegduwen die het merk belichaamt ook gewoon reputatiesloop, zeker bij zo’n oud-Hollands schoenmerk waar vertrouwen alles is. en als je dan ook nog gaat rommelen met kwaliteit om snel marge te pakken: succes met je merk, dat ruikt de klant meteen.
Ik snap dat helemaal, bij zulke merken zit de echte kennis niet in een Excel maar in die ene man die al 30 jaar weet welke leverancier altijd op tijd is en welke partij leer je moet terugsturen. Heb dat bij een bakkerij hier in de buurt gezien na een overname: “nieuwe energie” riepen ze, oude baas eruit, en binnen een paar maanden was het brood ineens goedkoper maar ook droog en iedereen liep weer naar de andere winkel.
Leuk verhaal over merkrechten en “sleutels”, maar je mist het belangrijkste: bij een doorstart gaat het om geld en macht, en dan is zo’n geestelijk vader vooral een hinderlijke tegenmacht die lastig vragen stelt over waar het heen is gegaan. Als zijn ontslag “nietig” is, wordt het sowieso een moddergevecht in de rechtszaal; ondertussen kijkt de klant naar de winkel en denkt: laat maar, ik koop wel ergens anders. En taalkundig: het is “geestelijk vader”, zonder aanhalingstekens, dat is gewoon een vaste uitdrukking.
TuusK doet alsof dit alleen maar “geld en macht” is, maar zo’n doorstart is ook gewoon: wie draagt het risico en wie zorgt dat de fabriek morgen nog draait. Daarentegen is het wel dom om de geestelijk vader via een juridisch trucje weg te duwen, want dan krijg je precies dat moddergevecht en imagoschade waar je klanten op afknappen… en ja hoor, dan helpt je taallesje ook niet meer.
Lisa zit er bovenop: bij zo’n doorstart gaat het niet om wie het hardst “CEO” roept, maar wie de relaties en de kennis in z’n handen heeft. heb ooit bij een kleiner merk gezien dat ze de oude rot eruit duwden en dachten dat leveranciers wel braaf bleven… nou, binnen een maand geen leer, geen lijm op krediet, en de beste maker was weg, doei collectie. beetje minder ego en meer luisteren, liefde en verbinding, dan hou je tenminste het hart van zo’n merk heel; hoop dat ze dit nog op tijd snappen.
“Geestelijk vader” is leuk voor de pers, maar in de praktijk is het gewoon: wie heeft de sleutels van de webshop, de klantendata en de betalingsproviders, want als die ouwe nog overal admin is kan je ‘m juridisch wel wegstemmen maar ligt je hele omzet zaterdagavond alsnog plat, maar goed succes met je doorstart als je eerste collectie bestaat uit wachtwoorden resetten.
BasT doet alsof het een IT-ruzie is, maar bij een doorstart gaat het meestal om eigendom/merkrechten, aandeelhoudersafspraken en wie überhaupt bevoegd is om te tekenen bij bank en leveranciers. Als Van Spaendonck zegt “ontslag nietig”: op basis waarvan dan, statuten niet gevolgd, geen AVA, of is hij gewoon adviseur zonder formele rol? En wie zijn die “doorstarters” precies, welke bv/curator zit ertussen en waar is het vonnis of KvK-stuk dat dit bevestigt, bron??
pff NaomiDG doet net alsof alles met een KvK-uittreksel op te lossen is, maar bij zo’n doorstart is het gewoon: nieuwe eigenaar = nieuwe baas, klaar. Die “geestelijk vader” kan best belangrijk zijn, maar als hij overal dwars op gaat liggen snij je jezelf ook kapot, dan komt er nooit rust in zo’n bedrijf.
Nieuwe eigenaar = nieuwe baas, ja, maar dat betekent niet dat je zomaar iemand “ontslaat” alsof het een stagiair is met een verlopen contract. Bij een doorstart is het vaak juist een kluwen van BV’s, rechten en afspraken; even rekenen: als hij nog aandeelhouder is of er ligt een management-/licentieconstructie, dan is “klaar” juridisch vooral wensdenken. En “dwarsliggen” is ook zo’n lekker frame: die man kan net zo goed de enige zijn die weet waar de lijken liggen (merkenrecht, leveranciers, garanties). Rust krijg je niet door de oprichter eruit te keggen, maar door je papierwerk op orde te hebben, anders sta je volgende week weer bij de rechter met je nette KvK-uittreksel.
Men vergeet gemakkelijk dat een doorstart geen schoon vel papier is; je koopt óók de ruzies, de merknaam en de oude afspraken mee. Als Van Spaendonck nog rechten heeft op het merk of een contractuele rol, dan kan zo’n “ontslag” zomaar een dure show worden, met leveranciers die meteen op de rem gaan staan. En eerlijk: een oprichter wegduwen is vaak vooral symptoombestrijding omdat de nieuwe club te laat ontdekt wat er allemaal vastzit.
GertJan040 zit hier gewoon goed: “nieuwe eigenaar” is geen magische gum waarmee je iemands rechten wegpoetst, zeker niet bij een doorstart waar alles via contracten, IP en oude afspraken aan elkaar hangt. Heb dit in een faillissementsdossier bij een stage gezien: nieuwe club riep stoer “hij is eruit”, week later lag er een kort geding op tafel omdat ze het merk/handtekeningen/relaties niet eens konden gebruiken zonder die ‘lastige’ oudgediende. En dat frame van “geestelijk vader die dwarsligt” is vooral handig om je eigen rommel te verdoezelen, maar ok, succes met ondernemen als je je enige echte kennisdrager wegzet als obstakel.
In de praktijk zie je bij een doorstart vaak dat ze “snel doorrrr” willen en dan ineens ontdekken dat de echte waarde in mensen en afspraken zit, niet in een stapel machines. Als die man het merk, de pasvorm-kennis of de relaties met leerlooier/retail in z’n hoofd en contracten heeft, dan kun je hem niet ff wegduwen zonder dat het hele spul stilvalt. nieuwe bazen die meteen ruzie maken met de enige die het bedrijf snapt, dat wordt meestal een dure les.
BasT doet alsof het een IT-admin dingetje is, maar bij zo’n doorstart gaat het juist om governance en merkrechten: als die “geestelijk vader” nog IP/naam/licenties/huurcontracten of leveranciersrelaties vasthoudt heb je nul runway, ook al heb je alle logins. En ja, “ontslag nietig” klinkt als klassieke founder‑syndroom meets faillissementsrecht, maar dat los je niet op met een password reset, dat is gewoon een legal deadlock waar je omzet ook van crasht.
Die term “geestelijk vader” is vooral PR, maar het kan wél betekenen dat hij nog ergens een licentie/merkrecht-constructie of persoonlijke borgstelling heeft hangen, en dan ben je niet zomaar van iemand af met een ontslagbriefje. En als hij nog privé garant stond bij leveranciers of bank, dan kan hij nu ook gewoon denken: mooi, dan trek ik m’n handtekening terug en zoek je het verder uit… succes met je doorstart. dat soort staartjes zie je pas als de eerste vracht leer niet meer komt.
Ach hou toch op met die “staartjes”, als je een doorstart doet trek je dat soort rechten en borgstellingen juist strak in de papieren, anders is het gewoon prutswerk en moet je niet janken dat die ouwe niet mee wil werken
klopt wat Jan zegt over staartjes, maar hij mist dat dit ook gewoon om emotie en reputatie gaat: zo’n “geestelijk vader” kan de boel publiekelijk blijven slopen als je ‘m hard aan de kant zet, en dan wil geen winkel of klant nog met dat merk geassocieerd worden. los van rechten en borgstellingen is goodwill hier ook gewoon keiharde euro’s.
Energie liegt niet: zo’n doorstart die meteen begint met iemand “aan de kant schuiven” voelt als een bedrijf dat z’n wortels doorsnijdt en dan verbaasd is dat de boom omvalt. Het gaat niet eens om heiligverklaring van die man, maar om de balans in het systeem: je kunt contracten en Excelletjes wel op orde hebben, als je de ziel/het verhaal en de relaties eruit trekt krijg je een lege huls en nog meer gedoe, ook bij personeel dat dit allemaal gewoon voelt. Misschien eerst ff één ronde echte mediation en rust in de tent i.p.v. meteen juridisch geweld, want dit is nu al een stressfrequentie waar niemand beter van gaat lopen… letterlijk niet.