Dollar wankelt, China ruikt z'n kans: Xi Jinping droomt van wereldmunt

wereldmunt? laat me niet lachen, die yuan kan je daar nog niet eens vrij omwisselen zonder dat ome Xi meekijkt. dollar wankelt wel eens, maar ik vertrouw liever een rommelig amerika dan een land waar ze je rekening dichtgooien als je iets verkeerds zegt.

wereldmunt m’n neus, als je als land zóveel exporteert maar je eigen geld niet eens vrij laat zweven, wie gaat dan z’n spaargeld daarin parkeren? ik zie op de haven/terminal al hoe afhankelijk we van china zijn voor spullen, en den haag zit weer te slapen tot het misgaat...

alsof “wereldmunt” alleen een Excelletje is… het gaat erom wie je kan afknijpen als je niet luistert. Als straks meer handel in yuan loopt, worden sancties en drukmiddelen gewoon verplaatst van Washington naar Beijing, en geloof me: die gaan echt niet zachter spelen. en ondertussen zitten wij hier in NL weer te doen alsof het ver-van-m’n-bed is, tot je energierekening of je baan ineens meebeweegt met een ruzie aan de andere kant van de wereld.

alsof het alleen om “vertrouwen” gaat: wij hangen zelf ook aan die dollar omdat alles wat je koopt (olie, chips, grondstoffen) daar nog steeds aan vast zit, dus zolang de wereldhandel zo in elkaar zit blijft die greenback gewoon plakken. en eerlijk, als china wereldmunt wil spelen moeten ze ook accepteren dat er buitenlandse potten geld gaan meepraat-janken als het misgaat, en dat willen ze volgens mij echt niet.

wereldmunt roepen is leuk, maar reservevaluta zijn vooral: “kan ik er in een crisis direct mee weg en kan niemand de uitgang op slot doen?” en precies dát is bij china het probleem. hier in thailand zie je het al: als het spannend wordt vluchten bedrijven en rijke chinezen juist naar dollar/goud/sgd, niet naar extra yuan, en dat zegt eigenlijk genoeg. en wij in nl zitten ondertussen weer te dromen dat we “strategisch autonoom” zijn terwijl we straks gewoon tussen washington en beijing mogen kiezen met onze pensioenpot als inzet...

Wereldmunt worden is niet alleen “vertrouwen” of kapitaalcontroles, het is ook: heb je een bak veilige, liquide staatsobligaties waar iedereen z’n reserves in kan parkeren. De VS kan dat omdat ze een gigantisch tekort draaien en de wereld vrijwillig dollarschuld slikt; China wil wél de lusten (macht) maar niet de lasten (open kapitaalrekening, onafhankelijk toezicht, buitenland dat mee-eist als het misgaat). En ondertussen zitten wij Europeanen weer stoer te doen over “de-dollarization” terwijl we zelf met een half-afgemaakte kapitaalmarktunie en een te klein EU-bondjes-aanbod de euro niet eens optimaal in stelling brengen… typisch.

alsof het alleen china vs amerika is, wij in europa zijn gewoon te laf om zelf iets op te bouwen en hangen lekker tussen dollar en yuan als een soort wisselgeld-kolonie. en dan straks janken als je pensioenfonds “voor de spreiding” ineens met chinese regels zit of met amerikaanse sancties, succes ermee.

wereldmunt is leuk voor de bühne, maar zolang je in china met één partijkaartje meer waard bent dan een contract gaat niemand z’n pensioen in yuan zetten. en wij hier in NL moeten ook eens ophouden met alles “lekker goedkoop” uit china te halen en dan verbaasd zijn dat ze straks ook aan de knoppen willen zitten...

Die kop “dollar wankelt” is ook weer lekker dramatisch: aandeel dollar in reserves zakt al járen heel langzaam en het grootste alternatief is nog steeds gewoon de euro, niet de yuan. En als ze Trump/Fed erbij halen als “vertrouwenscrisis” maar ondertussen China’s eigen probleem (geen veilige, diepe staatsobligatiemarkt waar buitenlanders vrij in/uit kunnen) wegmoffelen, dan mis je de kern. RMB kan best groeien in handelsafspraken en via Hongkong/CIPS, maar wereldmunt word je pas als je óók bereid bent een structureel tekort te draaien en buitenlanders jouw schuldpapier te laten stapelen… zie Xi dat echt doen?

wereldmunt of niet, ik merk vooral dat alles hier al aan china hangt: banden, onderdelen, elektronica, zelfs die laadpalen langs de route. als beijing morgen zegt “betalen in yuan of geen spullen”, dan kan den haag wel stoer doen maar staan we gewoon stil op de A2.

wereldmunt of niet, als china straks de handel in yuan duwt en wij blijven alles daar bestellen, dan zit je als bedrijf hier gewoon met valutarisico en gedoe met betalingen/contracten, en dat voel je eerder in de werkplaats dan in dat grootspraakverhaal van xi.

alsof het “toevallig” is dat iedereen nu ineens over wereldmunten praat… straks krijg je gewoon een digitale euro én digitale yuan en dan is cash weg en kan elke transactie met één druk op de knop geblokkeerd worden, of je nou in Washington of Beijing zit. ik was vroeger ook van “ach, munt is gewoon munt”, tot je ziet hoe snel ze in corona mensen financieel konden klemzetten met regels en QR’s, en dat smaakt naar meer voor die lui. yuan of dollar maakt me dan weinig uit, het gaat om controle en wie er aan de knoppen zit.

Die yuan wordt echt niet “wereldmunt” omdat Xi dat roept, het wordt pas serieus als je als buitenlander ook veilig je geld eruit kan halen zonder dat er ineens een nieuwe regel of “veiligheidscheck” is. En even los van vertrouwen: wij in NL voelen dit sowieso, want als bedrijven straks meer in RMB gaan inkopen/verkopen, gaat jouw prijs in de winkel en je baan gewoon meeschommelen met politieke ruzies waar je nul invloed op hebt. Dollar, euro, yuan… het zijn allemaal machtsmiddelen, alleen de rekening komt altijd bij gewone mensen terecht.

alsof het alleen een gevecht is tussen dollar en yuan… de echte “wereldmunt” is vertrouwen/energie in het systeem, en dat is bij allebei best brak als je ziet hoe snel er geld wordt bijgedrukt of regels worden omgegooid. We blijven doen alsof dit puur economie is, maar het is ook collectieve angst en controle: als je je spaargeld alleen veilig voelt met een vlag erboven, zit je al in het spelletje van macht i.p.v. waarde. Misschien moeten we wat minder naar xi of washington staren en meer naar hoe afhankelijk we onszelf maken van één extern anker, want dat trekt je hele samenleving energetisch scheef.

wereldmunt roepen is leuk, maar probeer hier in amsterdam eens een chinese toerist z’n taxi te laten pinnen in yuan… kan niet, alles loopt toch weer via visa/mastercard en dus via de VS. zolang china z’n eigen betaal- en chipketen niet wereldwijd in de straatstenen krijgt, blijft die “yuan” vooral een powerpoint voor partijbonzen.

wat ik hier mis is dat “wereldmunt” ook gewoon een soort relatie is: als de boel crasht, wie vangt dan de klappen op en laat je de rest van de wereld mee-ademen? de VS doet dat (met alle chaos erbij) door dollars te leveren en markten open te trekken, china wil wel de status maar niet het gezeur en de pijn van openheid… en ondertussen gaan wij hier doodleuk door met alles “lekker goedkoop” inkopen, tot je ineens merkt dat je pensioen, je energie én je baan aan één geopolitiek touwtje hangen zondagavond weer 😅