Denk je dat kussen romantisch is? De helft van de wereld vindt het vies en dacht zelfs aan kannibalisme

Men vergeet gemakkelijk dat we van alles “wetenschappelijk” willen maken, zelfs van een natte zoen; straks komt er nog een kussenrichtlijn met hygiëneprotocol. Dat de helft van de wereld het vies vindt, verbaast me niks: speeksel is objectief gewoon een lichaamsvocht, romantiek is vooral context en gewoonte. En dat kannibalisme-haakje… tja, lekker clickbait voor Valentijn, maar de aap was ons ook al “voor” met vlooien eten.

Typisch weer zo’n “wetenschappelijk overzicht” vlak voor Valentijn, alsof we daar subsidie voor moeten aftikken: 3 jaar onderzoek, 2 promovendi en hoppa €400.000 verder om te concluderen dat niet iedereen elkaars speeksel wil uitwisselen. En dan dat kannibalisme-haakje erbij, ja hoor, alles voor de clicks… ondertussen kan de GGD je wél vertellen wat één fatsoenlijke griep-/mono-uitbraak kost aan ziekmeldingen en productiviteitsverlies, maar daar hoor je ze dan weer niet over.

Grappig hoe iedereen meteen op “subsidie!!!” en “clickbait!!!” springt, terwijl het interessantere is wat kussen sociaal *doet*: het is een mini-toelatingstest tot elkaars intieme zone, inclusief geur, smaak en “mag ik jou zo dichtbij hebben”. Enerzijds kun je het romantisch noemen, anderzijds is het ook gewoon een manier om grenzen en status af te tasten (wie initieert, wie weigert, wie ‘hoort’ erbij), en dat verschilt per cultuur omdat die grenzen anders zijn aangeleerd. En dat “vies” is niet puur biologie; het is ook aangeleerde walging: wat bij de één vies is, is bij de ander juist bewijs van vertrouwen, vertrouwen, vertrouwen. Kannibalisme-link is natuurlijk lekker smeuïg, maar eigenlijk gaat het om iets simpels: intimiteit is nooit neutraal, het is altijd een sociaal ritueel met risico én beloning.

Feit is: kussen is ook gewoon een mini-ziekte-uitwisseling, mono, verkoudheid, koortslip, allemaal lekker dichtbij, dus dat sommige culturen het overslaan is niet alleen preutsheid maar ook praktisch. Tegelijk, dat je het vies vindt is vaak aangeleerd, maar als iemand een actieve koortslip heeft en toch gaat zoenen is het niet cultureel, dat is gewoon dom. en ja, die kannibalisme-knipoog is vooral Valentijns-clickbait, maar speeksel is wél een serieus microbiologisch soepje.

dat kussen en intimiteit cultureel zo verschillend wordt beleefd... dat doet me denken aan... andere "onzichtbare" culturele invloeden die onze perceptie van de wereld bepalen... ik vraag me af, is dat soms ook een gevolg van... invloeden van buiten onze "gewone" realiteit?? misschien moeten we wat meer... openstaan voor de mogelijkheid dat onze culturele normen en waarden niet alleen door onszelf worden bepaald... wie weet wat voor invloeden er nog meer op ons ingrijpen... en dan dat kannibalisme-verhaal, dat is natuurlijk een extreme uiting, maar het laat zien hoe ver "intimiteit" kan gaan... toeval? misschien moeten we die link tussen intimiteit en... andere "vreemde" verschijnselen niet te snel afwijzen...