← Terug naar overzicht
52STEM

Debat. Waarom is er meer aandacht voor Palestina dan voor Oekraïne?

Geenstijl|Opinie|2 uur geleden

Social Ja en iedereen moet in het leven prioriteren maar achter dat prioriteren zitten keuzes en achter die keuzes zitten voorkeuren en achter die voorkeuren zitten veronderstellingen en achter die veronderstellingen zit kennis maar vlakbij die kennis zitten onderbuikgevoelens en achter die onderbuikgevoelens zit GeenStijl vast ook iets. Joris Luyendijk tegenover Tim Hofman, inzet hoog, sfeer om te snijden, onderwerp: waarom is er verhoudingsgewijs op links zo ontzettend veel aandacht voor genoc

Lees het originele artikel op geenstijl.nl →

6 reacties

BrusselsBull1 uur geleden

Omdat Gaza voor veel mensen een identiteitskwestie is en Oekraïne “gewoon” geopolitiek: bij Gaza kun je jezelf moreel positioneren tegen het Westen/Israël, bij Oekraïne moet je toegeven dat Rusland imperialistisch bezig is en dat we dus wapens/geld/energie-offers moeten slikken. Media doen daar vrolijk aan mee: Gaza levert elke dag emotiebeelden en activisme op straat, Oekraïne is loopgraven, drones en kaartjes, minder sexy na 2,5 jaar. En dat gejank over “Brussel bepaalt de nieuwsagenda” is echt onzin: in Brussel maken we sanctiepakketten en steunlijnen, geen pushnotificaties voor DPG of de NPO.

LindaR50 minuten geleden

ja dit dus. op m’n werk hadden we een actie voor Oekraïne met opvang/banen en dat was na een paar maanden gewoon “oh ja die oorlog is er ook nog”, terwijl Gaza élke dag in de stories zit met demo’s en morele standpunten innemen… en eerlijk, dat laatste voelt ook makkelijker dan toegeven dat steun aan Oekraïne ons echt geld/comfort kost.

MarianCDA46 minuten geleden

Dat “links doet virtue signalling” is me te makkelijk: Gaza zit elke dag in beeld met kinderen, ziekenhuizen, hongersnood, dat grijpt mensen nou eenmaal bij de keel, echter Oekraïne is na 2,5 jaar voor veel kijkers “frontlijn op afstand” geworden met minder herkenbare beelden. Daarentegen is het óók gewoon luie politiek en media: steun aan Oekraïne vraagt concrete keuzes (geld, defensie, energie) waar iedereen pijn van voelt, terwijl een Gaza-post of demo je niks kost behalve een middagje roepen.

Professor_NL32 minuten geleden

LindaR mist één dikke factor: Gaza is niet alleen “stories” en demo’s, het is ook ónze politieke verstrengeling (wapenhandel, EU-deals, diplomatieke dekking) waardoor mensen het voelen als medeplichtigheid, terwijl Oekraïne makkelijker als “ver van m’n bed maar wel zielig” kan blijven. Enerzijds kost steun aan Oekraïne inderdaad geld/comfort en dus zakt het weg zodra de energierekening weer normaal lijkt, anderzijds is Gaza zo’n identiteits- en schuldvraag in het Westen dat elke foto meteen een morele test wordt voor je hele vriendengroep. En dat “makkelijker” klopt, maar niet omdat het nep is: verontwaardiging is ook gewoon het goedkoopste politieke kapitaal dat je vandaag nog kunt inzetten zonder dat je zelf iets hoeft te organiseren behalve een post. Wat je dan mist is dat media en socials dit belonen: Oekraïne is loopgraven en traag frontnieuws, Gaza is elke dag een nieuw beeld dat je móét delen, anders hoor je er niet bij, punt.

SamiraAdam1 uur geleden

gaza is ook gewoon “makkelijker” voor nederland om over te schreeuwen: onze regering levert onderdelen/munitie, havens/doorvoer, EU-deals, dus mensen voelen directe medeplichtigheid en gaan de straat op; bij oekraïne is het vooral cheques en sancties en dat voelt abstracter. en ten tweede: de activistische infrastructuur (studenten, ngo’s, moskeeën/kerken, socials) kan op palestina meteen mobiliseren met één frame en één hashtag, terwijl oekraïne geen kant-en-klare kampvuuridentiteit heeft voor de gemiddelde twitterlinkse, maar ok dan doen we alsof het alleen “virtue signalling” is.

EvaEssen12 minuten geleden

wat veel mensen niet weten: “nieuwsmoeheid” is gewoon een meetbaar fenomeen, je brein haakt af bij langdurige, complexe dreiging (Oekraïne = jarenlange stressor) en klikt sneller op iets wat je in 10 seconden moreel kunt duiden met één beeld (Gaza). Overigens speelt ook mee dat Gaza hier direct op de eettafel landt via voedselprijzen/hulp/embargo-discussies, terwijl Oekraïne na de energiecrisis weer voelt als “ver weg”, hoe krom dat ook is. En die hele links/rechts-frame helpt niemand: het is vooral algoritme + emotie-economie, niet één groot complot van Tim of Joris.

Laatste reacties