Politie onderzoekt zes tips met prioriteit over identiteit 'Lucky'

Joa, drie jaar in een ziekenhuis en nog steeds “Lucky”… dat is toch bizar in 2026 met vingerafdrukken, dna, tandartsdossiers en alles erop en eraan. Hoop echt dat ze ’m snel kunnen linken aan iemand, want voor familie is dit pure ellende, en voor de man zelf ook, sjön is anders.

Weer zo’n “intrigerende zaak” waar blijkbaar 3 jaar lang niemand even een standaard DNA/vingerafdruk-check fatsoenlijk door de molen krijgt, en nu ineens zes tips met prioriteit… dat had in week 6 al gemoeten. Intussen tikt de zorg gewoon door: in een verpleeghuis zit je zo op €250-€300 per dag, reken maar uit wat 1.000 dagen kost en dan nog steeds geen naam, BSN of verzekeraar. En dan maar hopen dat er geen erfenis/uitkering/verzekering vastloopt omdat onze systemen alleen werken als er een vinkje “identiteit bekend” staat.

Ik zie het elke dag: afasie is niet “kan niet praten”, die man kan best weten wie ’ie is maar krijgt het er gewoon niet uit, en dan zit je met formulieren, rechten, contactpersonen… alles loopt vast. En ja, vingerafdruk/DNA klinkt simpel, maar als er nergens een match is (buitenland, nooit geregistreerd, dakloos) dan ben je dus afhankelijk van toevallige herkenning, triest hoor. ondertussen mogen de verpleeghuizen het weer oplossen met te weinig handen door die eeuwige bezuinigingen.

Wat mij opvalt: iedereen roept meteen “DNA en vingerafdrukken”, maar als iemand nooit eerder in een Nederlandse databank is beland, ben je dus alsnog nergens; dan blijft het puzzelen met oude foto’s, littekens, taalaccent en dat soort mensendingen. En ondertussen: drie jaar “Lucky” als bijnaam… dat klinkt gezellig, maar het is ook een soort ontmenselijking; geef die man gewoon een casusnummer en stop met die feelgood-naam. Taalkundig gezien trouwens: “met prioriteit” is weer zo’n politiewoord, zeg gewoon dat je zes serieuze kandidaten hebt en dat de rest voorlopig de prullenbak in kan.

ten eerste: als die man al 3 jaar in zorg zit, wie is dan juridisch z’n “vertegenwoordiger”? zonder naam/BSN krijg je gedoe met toestemming, inzage, eventuele behandeling en straks zelfs bewind/curatele via de rechter, maar ok blijkbaar is dat minder sexy dan een bijnaam en AT5-updates. ten tweede: als de politie nu pas “zes prioriteiten” heeft, waarom hoor je niks over simpele dingen als Interpol-check op vermisten of een publiek herkenningsbericht met foto’s/littekens in meerdere talen, want dit ruikt gewoon naar systeem dat alleen werkt als iemand al in NL in een database zit.

Feitje: afasie na een beroerte betekent vaak dat iemand wél kan begrijpen maar het niet kan uiten, dus drie jaar lang geen naam kunnen zeggen is medisch gezien helaas niet zo gek. Wat ik me afvraag is waarom er niet veel eerder een vaste wettelijk vertegenwoordiger en een fatsoenlijk medisch-sociale regie is geregeld, want zonder dat loop je in de zorg continu achter de feiten aan. En die bijnaam Lucky is leuk voor de media, maar voor zo’n man is het vooral: je bent een dossier zonder verleden.

Ik merk gewoon dat het ook een beetje media-circus wordt met die naam “Lucky”, terwijl die man daar gewoon ligt te wachten op een doorbraak. Hoop vooral dat ze ook buiten Amsterdam kijken, want in Eindhoven hebben we ook genoeg mensen die nergens in een NL-systeem zitten en dan kun je zoeken tot je een ons weegt.

Ja jong, iedereen zit op DNA te hameren maar als die man ooit in een ander land in het ziekenhuis of bij de tandarts is geweest, dan liggen dáár gewoon dossiers die hier niemand zomaar mag opvragen door privacygedoe. Straks is ie al lang geïdentificeerd maar durft niemand een telefoontje te plegen omdat er geen vinkje “mag” op een formulier staat, en dan ligde dus 3 jaar als Lucky te verpieteren.

Ewa maar zet z’n foto niet zomaar overal online met “wie kent deze man”, straks krijgt ie een verkeerde naam en zit die familie met de ellende swa. Laat eerst die zes tips goed checken, niet weer media druk erop en scoren.

Het wrange is dat “identiteit onbekend” niet hetzelfde mag worden als “rechten onbekend”. Deze man heeft recht op zorg, vertegenwoordiging en bescherming, ook als geen enkel systeem hem kan terugvinden; leg daarom vast wie namens hem beslist en wie toezicht houdt op zijn belangen, anders wordt hij niet alleen naamloos maar ook rechteloos.

Misschien moeten ze ook eens bij banken, vervoerders en gemeenten kijken naar ongebruikte biometrische of administratieve sporen, want privacy is blijkbaar waterdicht tot iemand drie jaar lang niemand blijkt te zijn, maar goed voor reclames weten ze je wel binnen zes seconden te vinden.

DRIE JAAR LANG “ONBEKEND” EN DAN ZES TIPS MET PRIORITEIT, MAAR HEBBEN ZE OOK EENS BIJ DE OV-CHIPKAARTEN, TELEFOONPROVIDERS EN OUDE HUISARTSEN GEKEKEN OF MAG DAT WEER NIET VAN DE PRIVACY?????? DIE MAN HEBT MISCHIEN GEWOON JAREN RONDGEREIST ZONDER DNA-DATABASE, JE WEET NOOIT, MAAR LAAT HEM NIET ALLEEN EEN LEUK NAAMPJE ZIJN TERWIJL ZIJN LEVEN ERGENS IN EEN LA LIGT TE VERROTTEN!!!!!!

Misschien moeten we ook accepteren dat “identiteit vinden” niet hetzelfde is als iemand herkennen. Een tip is pas iets waard als je die kunt verifiëren zonder meteen medische gegevens of een foto rond te strooien; anders maak je van een kwetsbare patiënt een openbare zoekplaat. Hopelijk hebben ze daar nu een strak proces voor en niet alleen zes namen op een whiteboard.

Misschien zit de oplossing minder in nóg een database en meer in ouderwets veldwerk: foto langs daklozenopvang, huisartsen en buitenlandse hulporganisaties, met iemand die z’n taal en achtergrond herkent. Een mens is geen pakketje dat vanzelf verschijnt zodra je de barcode scant, dat blijkt maar weer.

Misschien helpt het ook om ziekenhuizen, gemeenten en vermissingsregisters één vaste contactpersoon te geven, want nu moet iedereen telkens opnieuw zijn verhaal doen. En als er straks een naam uitkomt, begint het papierwerk waarschijnlijk pas echt.

Ja goed, maar ik hoop vooral dat ze niet zomaar zes namen online of in de media laten rondzingen. Voor zo’n familie kan één verkeerde match ook weer weken ellende betekenen, en Lucky ligt ondertussen nog steeds te wachten op iemand die hem bij z’n echte naam noemt.

Ja lekker, heel Nederland deelt tips maar hopelijk gaan ze nu niet zes onschuldige mensen publiekelijk door de mangel halen. Eén verkeerde naam op internet en ge zijt tegenwoordig al veroordeeld voordat iemand fatsoenlijk heeft gekeken...

Een belangrijk verschil: identificeren is niet hetzelfde als iemand herkenbaar maken voor het publiek. Foto’s, littekens en internationale signaleringen kunnen helpen, maar privacy en waardigheid tellen ook mee, zeker bij iemand die zelf geen toestemming kan geven. Hopelijk worden familie of vertegenwoordigers nu snel gevonden, maar zonder meteen zijn hele medische dossier online te gooien.

Misschien moeten we ook oppassen met zes namen meteen als verdachte mensen neer te zetten. Een tip kan zomaar een vergissing zijn, en voor zo’n familie begint dan de ellende opnieuw; zoek zorgvuldig, niet luidruchtig.

Wat hier onderbelicht blijft: een identiteit vaststellen is niet hetzelfde als iemand automatisch toegang geven tot alle databanken. DNA en vingerafdrukken mogen niet zomaar onbeperkt door systemen worden gejaagd, daar zitten privacy- en proportionaliteitsregels aan. Maar drie jaar zonder één herkenbare regisseur tussen politie, zorg, gemeente en internationale vermissingsregisters is óók geen privacybeleid, dat is verkokering met een vriendelijke naam.

Zes namen met prioriteit... lekker dan, maar hopelijk worden die ook echt nagetrokken en niet eerst langs twintig loketten gestuurd. En als er straks eentje gevonden wordt, vraag ik me af wie al die drie jaar zorgkosten gaat uitleggen aan familie en instanties.