Beveiligers Schiphol slaan alarm: werkdruk torenhoog en veiligheid staat onder druk

Werkdruk “torenhoog” en “veiligheidscultuur tekort” klinkt herkenbaar, maar wat is hier nou concreet: hoeveel mensen per lane, hoeveel pauzes die niet gehaald worden, hoeveel incidentmeldingen? FNV zegt het, oké, maar waar zijn de cijfers van Schiphol zelf en de ILT/Inspectie JenV—en hoeveel meldingen verdwijnen omdat flex/uitzendkrachten bang zijn hun rooster kwijt te raken? En als medewerkers slapeloze nachten hebben: is er dan überhaupt een fatsoenlijke meld- en opvanglijn, of is het weer “praat met je teamleider” terwijl die ook op omvallen staat?

Ja jong, iedereen wijst nou naar die beveiligers maar half Schiphol draait op uitzendkrachten die na 2 weken weer weg zijn, dan krijgde dus niemand die zich echt verantwoordelijk voelt of durft te zeggen “stop, dit is onveilig”. En ondertussen blijven we maar vluchten stapelen omdat het geld moet rollen, maar als het misgaat staat er weer een minister te doen alsof ie van niks wist.

Als je security continu “doorduwen want de rij” als KPI voelt, dan ontwerp je letterlijk een systeem dat smokkelaars en gekken beloont: drukte wordt de kwetsbaarheid. Zet gewoon een harde stop in het proces (lane dicht = alarm bij operatie/Schiphol) zodat veiligheid niet afhankelijk is van hoe mondig je beveiliger is op dat moment.

Als je beveiliging op “max throughput” draait, krijg je niet alleen meer smokkelkans maar ook meer menselijke fouten: bij vermoeidheid schiet je miss-rate op detectie gewoon omhoog, dat is geen mening maar basic human factors. Wat ik mis in dit soort stukken: wie is er eindverantwoordelijk om lanes dicht te gooien als het onveilig wordt, en worden bijna-incidenten (near misses) echt geregistreerd of verdwijnen die in “druk druk”? En Schiphol wil ook duurzamer/efficiënter vliegen, maar als je de operatie zó strak trekt dat mensen er slapeloze nachten van hebben, hoe lang denk je dat dat “veilig” blijft werken??

Men vergeet gemakkelijk dat Schiphol al jaren als “mainport” wordt verkocht, maar intussen run je de beveiliging alsof het een seizoenspretpark is: flex erop, targets halen, en vooral geen lane dicht want dan piept de operatie. Als mensen op de vloer slapeloze nachten hebben, dan is dat geen soft gedoe maar een rood lampje dat je risico’s opstapelt tot het een keer fout gáát. En dan komt er na afloop weer een rapport met “cultuur” en “lessons learned”, terwijl het gewoon begint bij: genoeg vaste mensen, fatsoenlijke roosters en de rugdekking om nee te zeggen.

Weer dat “werkdruk” verhaal, maar niemand durft te zeggen waar het echt om gaat: Schiphol knijpt de beveiliging als kostenpost tot op de cent en rekent zich rijk met wat een lane per uur “oplevert”. Zet er 50 man extra neer en je bent misschien €3-4 miljoen per jaar kwijt, maar als er één serieus incident doorheen glipt ben je zo €300 miljoen verder aan schade/claims/gedoe en dan mag de belastingbetaler weer bijspringen. Typisch korte-termijn boekhouden, en op vrijdagavond 20:14 staat iedereen straks weer te klagen dat de rij “onverwacht” lang is...

Ik snap het wel, maar dan moet je ook stoppen met dat gezeur op de passagier die “even snel door wil” want die ziet alleen een rij en een vlucht die ie mist. Zet gewoon duidelijk neer: bij drukte gaat veiligheid voor en dan wachten we allemaal maar, net als bij de kassa als het systeem eruit ligt.

ach joh, die lui bij security zijn het sluitstuk van alle ellende: passagiers die al stress hebben, airlines die janken om doorlooptijd, en bovenin iemand met een excelletje. en als het misgaat krijgen zij de klappen én mogen ze “vriendelijk blijven”, net als in de bus: één scheldkanonnade per uur en je bent “professional”, maar slapen doe je thuis niet best meer.