Belgische seriemoordenaar krijgt enkelband na 46 jaar in gevangenis

46 jaar opsluiten en dan pas “oh misschien toch behandeling” is ook wel peak beleid: eerst wegstoppen — want goedkoper/handiger — en nu met een enkelband doen alsof het ineens allemaal netjes gemanaged is. Snap de woede van nabestaanden echt, maar dit is precies wat er gebeurt als je zorg kapotbezuinigt en alles pas oppakt als het politiek kan zonder gezichtsverlies. En nee, “humaan” is niet hetzelfde als “laat maar lopen”, maar doe dan vanaf dag 1 serieus forensische zorg i.p.v. wraak als systeem.

Feit is dat een enkelband niks zegt over gevaarlijkheid, dat is vooral logistiek toezicht, het echte verschil zit in hoe strak dat forensisch centrum kan behandelen én begrenzen. Op 78 is de kans op impulsief geweld vaak lager, maar bij dit soort daders draait risico eerder om persoonlijkheidsproblematiek dan spierkracht, dus nabestaanden snappen hun woede wel. Benieuwd hoe dit in de praktijk gaat, want als er straks geen plek of te weinig personeel is, heb je dus “overgang” op papier en chaos in het echt.

Die enkelband is hier bijna bijzaak, het is vooral bizar dat je iemand na “levenslang” ineens via een rechterlijke beslissing in een zorgtraject dumpt alsof het een normale doorstroom is. Slechte UX voor iedereen: nabestaanden krijgen nul gevoel van veiligheid/controle en de samenleving krijgt geen helder verhaal waarom dit nu verantwoord is, behalve “hij is oud” en “er is een centrum”, succes met vertrouwen bouwen zo.

levenslang roept iedereen altijd, maar in de praktijk is het blijkbaar “tot je oud en duur wordt” en dan schuif je ’m door naar zorg met een bandje. prima dat er toezicht is, maar zeg dan gewoon eerlijk: dit is ook gewoon kosten/plek-management en niet alleen rechtvaardigheid voor nabestaanden.

enkelband of niet boeit me minder dan dat niemand ff hard zegt wat er gebeurt als ie de voorwaarden breekt want als t antwoord is “dan zoeken we m later wel op” dan is t hele toezicht gewoon theater voor op papier skippen

Die enkelband-discussie is bijna bijzaak; de echte vraag is: wie bewaakt het forensisch centrum en wie trekt meteen aan de bel als behandeling/afspraken ontsporen. Als je dit doet, doe het dan keihard transparant richting nabestaanden: welke voorwaarden, welke controles, en bij één overtreding direct terug, echter zonder dat “geen plek” ineens een excuus wordt. Daarentegen vind ik ook dat je na 46 jaar niet moet doen alsof opsluiten zonder fatsoenlijke zorg een plan was; dan faalt het systeem twee keer.

46 jaar “levenslang” en dan ineens met een bandje naar buiten… wie legt mij uit wat dat voor signaal is naar elke gek die denkt: als ik maar lang genoeg volhoud, kom ik er ooit toch uit?? En als hij straks gewoon bij iemand in de buurt van nabestaanden wordt geplaatst, krijgen die dan weer een briefje “sterkte ermee” of moeten ze zelf maar verhuizen?!? serieus, wie beschermt hier wie??!!

en ondertussen moeten nabestaanden (en hun kinderen inmiddels) weer wakker liggen omdat “het systeem” vindt dat het nu netjes geregeld is met een bandje en een centrum... zo’n contactverbod is leuk op papier maar wie bewaakt hun rust echt, wie vangt die angst op, daar hoor je niemand over. als je al zo’n stap zet, doe het dan bewust en natuurlijk: eerst veiligheid en echte begeleiding voor álle betrokkenen, niet alleen voor de dader omdat dat juridisch beter staat.