Artsen lanceren online­portaal voor bestelling abortuspil: ‘Zelfbeschik­king in optima forma’

Nou ja, online een abortuspil bestellen klinkt lekker “vrij”, maar ik hoop wel dat er meteen goeie begeleiding en controle bij zit, want een schermpje ziet geen complicaties of twijfel, hoor. En als het straks alleen maar klik-klik is omdat de zorg weer te druk is, dan schuiven we het probleem gewoon door, toch.

Online portaal “zelfbeschikking” klinkt leuk, maar wie draait die knop eigenlijk… artsen of weer zo’n platform met investeerders en datahonger? Ik was zelf ook zo dat ik dacht: het is zorg dus het zal wel netjes, tot je ziet hoe snel alles een verdienmodel wordt en je medische info ineens in 10 systemen rondzwerft. En als er straks iets misgaat met bloedingen of termijn, dan mag je zeker weer achteraan in de spoedzorg aansluiten terwijl ze in de media roepen dat het veilig en laagdrempelig is!!

Feit is: die abortuspil is medisch meestal veilig, maar je moet wél vooraf goed checken hoe ver iemand is, of er risicofactoren zijn, en vooral of iemand thuis steun heeft, want dat maakt het verschil tussen oké en paniek. Als zo’n portaal 24/7 een echte hulplijn heeft en duidelijke afspraken voor echo/controle bij twijfel of heftige bloeding, prima, maar als het alleen een formulier met een bezorgdienst is, dan komt de ellende alsnog bij de huisarts en SEH terecht. En vergeet de partnerdruk niet, online is het soms juist makkelijker om iemand te pushen zonder dat een arts het ziet.

Als dat portaal goed is, kan het juist de drempel verlagen voor mensen die nu te laat of in paniek pas hulp zoeken, en dan wordt het medisch juist onrustiger. wat veel mensen niet weten: bij de abortuspil is pijnstilling/anti-misselijkheid en duidelijke “wanneer moet je wél bellen” info echt het halve werk, anders eindig je alsnog met stress op de SEH. En ja, privacy moet strak, maar laten we ook niet doen alsof de huidige route via 3 loketten + wachttijd per se veiliger is.

Goed dat dit kan — maar als dit straks via één of ander “zorgplatform” met VC-money en datagraaiers loopt, dan is het gewoon kapitalisme in een witte jas. En kunnen we het ook ff hebben over wie er géén veilige plek thuis heeft? Zelfbeschikking is ook: opvang, nazorg en bescherming tegen partner-/familiedwang, niet alleen een pakketje door de brievenbus.

Iedereen doet alsof “online” meteen betekent dat je zonder arts zit, maar het gaat erom of er een fatsoenlijke triage en achtervang is. Even rekenen: als je 1% complicaties hebt en je gooit er tienduizenden trajecten per jaar doorheen, dan heb je dus wél een constante stroom naar huisarts/SEH die je gewoon moet inplannen i.p.v. doen alsof het magisch verdwijnt. En nee, een pakketje door de brievenbus is geen zorgpad, dat is PostNL met bijsluiter.

Ik merk dat iedereen hier meteen in de “portaal = pakketje” energie schiet, maar voor veel vrouwen is juist die anonimiteit online een soort eerste ademruimte als je omgeving onveilig of veroordelend is. Wat ik dan wél wil weten: hoe check je op dwang van partner/familie als iemand thuis naast je mee zit te typen… en is er een simpele “panic button” naar een echt mens, niet weer een chatbot. Als dat goed geregeld is kan het universum best een deur openen naar rust, maar anders voelt het als zorg die zich verstopt achter een formulier.