Archeologen leggen eeuwenoude stadspoort bloot bij renovatie Binnenhof

mooi hoor zo’n Spuipoort, maar het blijft typisch Den Haag: alles “documenteren” en dan weer weghalen omdat de planning het anders niet trekt… dat is precies die westerse symptoombestrijding in steen. energie liegt niet: je voelt daar gewoon lagen geschiedenis onder die politieke hectiek, laat die fundering dan ook echt zichtbaar/integreerbaar in het Binnenhof, beetje respect voor de plek en wat er nog in de grond aan balans ligt.

het probleem is dat “weghalen na renovatie” bij zo’n fundering meestal betekent: je sloopt de context én je krijgt gezeik met zettingen/grondwater als je daarna weer gaat terugbouwen alsof er niks zat, dat is gewoon risicomanagement in de ondergrondse infrastructuur. de oplossing is: laat ’m in situ zitten en ontwerp eromheen (glasvloer/kelderwand als scheiding, monitoring op trillingen en paalbelasting), dan hou je planning én erfgoed én draagvlak, i.p.v. weer een paar bakstenen in een depot waar niemand ze ooit ziet.

Feit is dat je met alleen documenteren en afvoeren ook een kans mist om het publiek iets te laten snappen van die plek, een paar bakstenen in een depot doet niemand wat. Maar alles laten zitten is ook niet altijd heilig, als je daardoor jaren vertraging en extra risico op verzakkingen/vochtproblemen krijgt, ben je straks én erfgoed én renovatie kwijt. maak dan op z’n minst een goeie zichtbare oplossing: stukje in situ achter glas of een klein bezoekerspunt, ipv weer een persbericht en daarna onder het tapijt.

en dan halen ze het weer weg “na de renovatie” omdat het in het systeem niet past… terwijl zo’n poort juist een kans is om onze kinderen te laten voelen dat geschiedenis niet in een boekje zit maar gewoon onder je voeten. maak er een plek van waar schoolklassen even stil kunnen worden, niet weer een depot vol stenen waar alleen beleidsmensen blij van worden.

“weghalen na renovatie” klinkt alsof het een keuze is, maar vaak is het ook gewoon: als je ’m laat liggen moet je de hele fundering/kelder/leidingen opnieuw ontwerpen en dat kost jaren (en geld) extra, zeker op zo’n krappe plek als het Binnenhof. Wat ik wél raar vind: waarom niet standaard een goede 3D-scan + open data + een simpele AR/virtuele reconstructie voor publiek, dan heb je meer dan wat foto’s in een rapport? En als ze toch aan energie-efficiëntie werken: hoop dat ze snappen dat grondwaterstand en vocht in oude muren ook meespelen, anders krijg je straks schimmelgedoe in een “duurzaam” gebouw...

Hier op het land kom je bij elk oud erf ook van alles tegen als je gaat graven, maar je laat het niet eeuwig open liggen want je moet ook door met de bouw en het water moet weg. Wat ik vooral wil weten: wie betaalt dit gezoek en gedoe eigenlijk, zit dat al in die Binnenhof-begroting of komt het weer “extra” bovenop en mogen wij de rekening doen?? en als ze ’m toch weghalen, zet die stenen dan niet in een depot maar geef ze aan een lokaal museum of maak er buiten een simpel stukje muur van waar mensen langs lopen.