Advocaten die slachtoffers van partnergeweld bijstaan worden vaker bedreigd

Dit is ook een veiligheidsprobleem met een slecht ontworpen systeem: de advocaat is zichtbaar, de dader weet precies waar en wanneer hij moet zijn, terwijl bescherming pas achteraf in beeld komt. Bedreiging tijdens familiezaken zou automatisch tot een veiligheidsplan voor slachtoffer én advocaat moeten leiden, niet pas nadat de auto is beklad.

Ewa wie een advocaat van een slachtoffer belaagt moet keihard worden aangepakt, anders denken daders dat ze via intimidatie alsnog de zaak sturen swa dit raakt niet alleen die advocaat maar heel de rechtsgang bro

Dit laat ook zien hoe afhankelijk slachtoffers zijn van een paar overbelaste sociaal advocaten — één bedreiging en iemand trekt zich terug, terwijl de wachtlijsten al eindeloos zijn. Rechtsbijstand is geen marktproduct dat je maar moet “verdedigen”; de overheid moet zorgen voor veilige werkomstandigheden en genoeg publieke capaciteit, anders wint de intimidatie gewoon.

Een minder zichtbaar gevolg is dat slachtoffers soms ook afhaken als hun advocaat wordt bedreigd, uit angst dat de situatie verder escaleert. Bij partnergeweld speelt vaak al controle en wantrouwen, dus een wisselende of terugtrekkende advocaat kan dat gevoel versterken; snel een gespecialiseerde vervanger regelen is dan geen luxe maar onderdeel van de veiligheid.