Acteur Peter Faber overleden, van Max Havelaar, Schatjes! en Soldaat van Oranje

Peter Faber was zo’n kop waar je meteen “oh ja díé” bij had en dan zat ie weer iemand af te blaffen met die rauwe stem alsof ie net z’n laatste shag uit een natte jaszak trok, maar goed respect: die man heeft meer Nederlandse filmgeschiedenis meegesjouwd dan de gemiddelde BN’er aan zelfmedelijden.

82 is een mooie leeftijd, maar ik moet meteen denken aan hoe hij zich inzette voor jongeren die al vroeg buiten de boot vallen… dat zie je niet vaak bij die “BN’ers” die vooral met zichzelf bezig zijn. Hopelijk blijft die stichting gewoon draaien, want onze kinderen hebben meer aan echte aandacht en natuurlijk ritme/vertrouwen dan aan nóg een stapel protocollen en schermpjes die alles moeten fixen.

Wat mij altijd bij Faber bleef is dat hij uit die Werkteater-hoek kwam waar “gewoon doen” ineens politiek werd: arbeiders, koloniale geschiedenis, gezinsellende, allemaal zonder glad tv-filter. Enerzijds was hij echt die rauwe kop uit Schatjes!/Ciske waar je meteen een type bij ziet, anderzijds zat daar dus een hele cultuurverschuiving achter: van toneel als elite-uitje naar herkenning voor mensen die normaal niet in de zaal zitten. En dat jongerenwerk van ’m past daar eigenlijk naadloos in: niet lullen over kansen, maar iemand naast je zetten die zegt: nu, NU, nu. Jammer dat we dat soort figuren pas massaal waarderen als er een overlijdensbericht staat…

Goh, wat ik bij hem altijd had: je kon ’m in 10 seconden herkennen aan z’n stem en kop, maar hij speelde nooit “netjes” of glad, altijd een beetje echt en ongemakkelijk. en 82 is prima, maar zo’n bericht zet je toch weer even aan het denken hoe snel die generatie makers nu wegvalt, toch?

Hier in Thailand zappen ze ’s avonds nog gewoon oude films en dan zie je ineens zo’n kop als Faber langskomen: rauw, niet gladgestreken, je gelooft ’m meteen. In NL is dat type acteur zo goed als uitgestorven, alles moet nu “aaibaar” en mediatraining-proof, anders past het niet in het format. En dan straks weer een paar talkshows die doen alsof ze ‘m altijd al waardeerden, terwijl ze dit soort figuren jaren hebben laten verstoffen.