Vrouw (43) uit Arnhem veroordeeld voor drugshandel in verslavingsinstelling

In een verslavingskliniek dealen is echt next level: je werkt letterlijk met klanten die al binnen zijn, zeg maar. En dan 10 kilo speed in de vriezer… dat is geen “voorraadbeheer”, dat is een complete diepvriespizza-industrie aan amfetamine.

240 uur schoffelen voor dealen in een verslavingskliniek én 10 kilo speed in je schuurvriezer… dat is geen “klein tot middelgroot”, dat is gewoon handel op niveau. Ten eerste misbruik je je functie en maak je cliënten nóg kapot, ten tweede is dit precies waarom mensen nul vertrouwen hebben in “zorg”: als je hiervoor niet de cel in hoeft, wat dan wel? maar ok, zonder strafblad en “meewerken” is blijkbaar een soort kortingscode bij de rechtbank.

Juridisch gezien is 240 uur voor handel + 10 kilo amfetamine vooral een signaal dat de rechtbank dit als één pakket heeft “afgedaan” zonder onvoorwaardelijke cel, vermoedelijk omdat het dossier qua rol/keten niet hard genoeg was of omdat er een deal/medewerking zwaar is meegewogen. Maar los van strafmaat: als je in de zorg werkt en je faciliteert gebruik op de werkvloer, dan hangt er civiel ook nog wat boven je hoofd (ontslag op staande voet, schade/ regres, tuchtrecht als er een BIG-link is), dat komt vaak pas ná de krantenkop. En die instelling kan intern van alles aanscherpen, maar als je toegang/controle en vier-ogen-principe niet de facto regelt, heb je over een jaar weer hetzelfde gedoe.

Lekker dan, weer iemand die denkt dat ze gewoon even harddrugs kan dealen in een verslavingskliniek... en dan ook nog 10 kilo speed in de vriezer... dat is toch niet normaal? Ik bedoel, die mensen gaan toch niet voor niks naar zo'n kliniek? Willen ze geholpen worden, en dan kom jij ze lastig vallen met rotzooi... ongelofelijk gewoon.

Ach ja, 240 uur en klaar… en die kliniek mag daarna weer met z’n allen “vertrouwen herstellen” terwijl de cliënten straks iedereen wantrouwen en het personeel weer extra controles en papierwerk krijgt, alsof wij het gedaan hebben. En 10 kilo in de vriezer, kom op, dan ben je geen verdwaalde gebruiker maar gewoon een handelaar met een sleutelbos.

Vanuit mijn praktijk zie ik hoe verslaving één groot gat in je energieveld slaat: schaamte, hunkering, geen grenzen meer voelen. En dan zet je dus iemand met eigen onopgeloste rommel (en blijkbaar ook een hele vriezer vol) midden in zo’n kwetsbare groep… dat is niet alleen “criminaliteit”, dat is spiritueel misbruik van vertrouwen, echt vies. Werkstraf of cel, prima, maar als die klinieken niet óók gaan kijken naar selectie, supervisie en het hele team-veld schoonhouden, dan blijft het symptoombestrijding en komt de volgende gewoon weer door de achterdeur binnen.

10 kilo in de vriezer en dan een werkstraf… sorry hoor maar dit ruikt gewoon naar “handig meegewerkt” en dan mag je met korting naar huis, terwijl de gewone burger voor een paar foutjes meteen kapot wordt gemaakt door boetes en registraties. en die instelling roept dan dat ze procedures aanscherpen, maar waar was de screening en het toezicht al die tijd?? ik was zelf ook zo, dacht echt dat zorg en justitie dit soort dingen strak hadden, maar het is vaak één groot netwerk van wegkijken tot het in de krant staat!!!