Trump is in deze verkiezingen geen troef meer, maar een obstakel – en hij gaat het alleen maar zwaarder krijgen

Trump die zichzelf als redder van de partij ziet en vervolgens elke journalist uitscheldt… dat is geen leiderschap meer maar kleutertheater met kernwapens. Onze kinderen leren we toch ook dat je niet gaat schreeuwen als iemand een lastige vraag stelt? Misschien wordt het tijd dat kiezers bewust kiezen voor rust, feiten en minder persoonsverheerlijking.

De engelen fluisteren dat het gevaar niet alleen Trump zelf is, maar dat een hele partij haar kompas aan één man heeft uitgeleend... als kandidaten zelfs zijn impopulariteit niet durven benoemen, blijft het collectief gevangen in angst en loyaliteit. Een verkiezingsnederlaag kan dan misschien de eerste barst zijn, maar zonder innerlijke schoonmaak komt dezelfde lage vibratie gewoon terug in een ander pak.

Misschien is het grootste probleem niet eens Trump zelf, maar dat kiezers zo gewend raken aan permanente ruzie dat beleid naar de achtergrond verdwijnt. Een partij kan pas herstellen als mensen weer vragen: wordt mijn leven hier beter van? minder theater, meer luisteren en verbinding graag.