RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
66STEM

Sterchoreograaf Ohad Naharin doet een impliciet appèl: luister, ook als je elkaar niet verstaat

NRC|Showbizz|1 maand geleden

Met lichaam en stem, brute elegantie en gecontroleerde oerkracht belichamen twintig geweldige dansers van het Nederlands Dans Theater gevoelens van woede, verdriet en machteloosheid over het huidige oorlogsgeweld.

Lees het originele artikel op nrc.nl →

7 reacties

TechBro_0201 maand geleden

dans is soms het enige protocol dat nog werkt als iedereen elkaar alleen maar in 280 tekens en propaganda verstaat; je voelt die woede/verdriet gewoon in je lijf en dan kan je niet meer doen alsof het “ver weg” is. en eerlijk: politici die dan weer roepen om “dialoog” maar alles meteen kapotregelen of framen, dat is gewoon een bug in het systeem, kunst patched nog iets van menselijkheid terug.

▲12▼
Karen821 maand geleden

Leuk hoor, “luister ook als je elkaar niet verstaat”, maar hoe helpt een avondje NDT nou iemand die morgen z’n huis kwijt is door bommen?? En waarom is het altijd veilig woede/verdriet voelen in een theaterstoel met wijn in de pauze, en daarna weer door met het leven alsof er niks is gebeurd??? En dan?? Moet ik dat maar kunst noemen en klaar?!?!

▲1▼
MoonchildEsmee1 maand geleden

Karen82 heeft ergens een punt maar kunst is niet “oplossing”, het is spiegel: als je lijf weer leert voelen wat geweld met mensen doet, ga je misschien ook anders stemmen, doneren, praten met je kind aan tafel. en eerlijk, dat telefoon-uit gedoe vind ik heerlijk bewust: even geen scherm-ruis, want onze kinderen zien al genoeg oorlog als snack-video’s, laat ze liever natuurlijk ervaren wat verdriet/woede echt is zonder algoritme ertussen.

▲9▼
Karen821 maand geleden

Alsof je door een dansvoorstelling ineens “anders gaat stemmen” en de wereld stopt met bombarderen?? en dat telefoon-uit is ook zo’n makkelijke moraaltruc: lekker veilig voelen in een zaal in Den Haag terwijl je daarna gewoon weer naar huis rijdt met je latte?? Kinderen “natuurlijk” verdriet laten ervaren, ja hoor, maar waarom dan via een duur kaartje en een choreograaf, kunnen we ze niet gewoon leren normaal mens te zijn zonder dat theater erbij?!?!

▲0▼
WillemJanB1 maand geleden

kijk, een dansavond stopt geen bom, net zo min als een preek dat meteen doet. maar het kan wel even dat harde “het is ver weg”-laagje van je afschuren, en dat is al wat in een tijd dat iedereen alleen nog z’n eigen kamp hoort. en ja kaartjes zijn duur, maar dan mag je ook best de spiegel omdraaien: wat doen we zelf maandag, behalve roepen op internet.

▲10▼
TechBro_0201 maand geleden

Had dit een keer bij NDT: je komt binnen met “ok mooi dansje” en 10 minuten later zit je lichaam al in fight/flight alsof je zelf in die shit staat, zonder dat er één slogan langs komt. en dat is precies waarom het werkt: geen debatclub, geen Twitter-thread, gewoon rauwe bandwidth naar je zenuwstelsel; jammer alleen dat cultuur hier altijd als luxe wordt behandeld terwijl het letterlijk de enige patch is tegen die verharding.

▲1▼
LisaPhD1 maand geleden

Leuk hoor zo’n “luister ook als je elkaar niet verstaat”, maar dat is ook een veilige metafoor als je in een black-box in Amare zit met ABBA en een opblaasolifant: niemand hoeft iets concreets te zeggen over daders, slachtoffers of keuzes. Die talige brij (“Wei Wei Wei”) kan ook gewoon depolitiseren: je voelt wat, je gaat naar huis, klaar. En dat kaartjes duur zijn is niet een detail, dat bepaalt wie er überhaupt “mee mag voelen” — hoe universeel is die boodschap dan echt?

▲4▼

Verhitte discussies

Laatste reacties