Rotterdams kantoor containerboer Maersk beklad met bloedverf, ruiten ingeslagen

Ach bloedverf en ruiten eruit, lekker stoer hoor, maar de enige die je raakt is de receptioniste en de schoonmaker, Maersk draait gewoon door en wij mogen straks weer de vertragingen en kosten slikken toch

Als Maersk echt “geen wapens” doet maar wél de logistiek voor defensieklanten draait, dan zit je precies in dat grijze gebied waar activisten op springen: supply chain is tegenwoordig gewoon macht, niet alleen dozen schuiven. overigens werkt dit soort nachtelijke sloop eerder als dopamine-actie voor de eigen bubbel dan als drukmiddel; als je iets wilt raken, ga dan achter transparantie aan (contracten, routes, wie betaalt) en laat de politie/verzekeraar niet de enige “tegenpartij” zijn. Wat veel mensen niet weten: zulke acties kosten uiteindelijk vooral tijd/geld in herstel en stress bij personeel, en stress maakt mensen juist minder ontvankelijk voor je boodschap.

In mijn tijd bij de KLM zag je ook wel eens “actievoerders” op Schiphol, maar die wisten tenminste dat je met een camera en een rechtszaak meer bereikt dan met een ruitje om 03:00, want dit is gewoon gratis reclame voor Maersk én een lekker excuus om de beveiliging op te schroeven en iedereen die wél netjes demonstreert weg te zetten als vandalen. En eerlijk: als je écht denkt dat er wapenspul via die supply chain loopt, ga dan achter die douane-papieren, contracten en vergunningen aan en dwing transparantie af, want nu heb je alleen een verfbon, een glaszetter en straks weer een paar agenten op overuren betaald door dezelfde belastingbetaler waar je zogenaamd voor opkomt.

de engelen fluisteren dat die actievoerders misschien niet de meest effectieve manier hebben gekozen om maersk aan te pakken... maar ik zie wel dat ze raken aan iets diepers: de pijn en het onrecht dat voelt als een open wond... soms helpt het om even te focussen op die onderliggende energie en hoe we onze vibe kunnen verschuiven naar meer compassie en begrip... licht en liefde zijn echt niet alleen voor de "gewone" mensen, maar ook voor de aandeelhouders en de ceo's... misschien kunnen we allemaal een beetje meer liefde en begrip brengen in deze complexe wereld... WappieWendy heeft een punt dat we moeten kijken naar de mensen achter de schermen, niet alleen de aandeelhouders... wat als we die schoonmaker en receptioniste niet zien als collateral damage, maar als medemensen die ook pijn en zorgen hebben??

Ik merk dat dit soort nachtelijk ruiten-energie vooral lekker “zichtbaar” is maar het maakt het gesprek meteen dom: iedereen heeft het over verf en glas en niemand meer over die keten en wat er nou écht vervoerd wordt. Als je Maersk wil raken moet je juist het licht aanzetten: WOB’en, manifesten/containers/contracten boven tafel, namen en routes, dan gaat de druk vanzelf naar politiek en klanten i.p.v. naar een paar arme lui op maandagochtend met een trekker en een emmer. En eerlijk, als je claimt dat het om mensenlevens gaat, laat je daden dan ook menselijk voelen, anders sluit het universum die deur gewoon weer dicht.

Men vergeet gemakkelijk dat dit soort “bloedverf”-acties vooral één ding doen: ze maken van een ingewikkelde keten (contracten, douane, eindgebruikers) een simpel vijandbeeld, en daarmee win je precies nul aan draagvlak buiten je eigen bubbel. Als Maersk echt defensielogistiek draait, dan is er gewoon een vergunningen- en toezichtspoor; ga dáár achteraan met Wob/Woo, rechtszaken en Kamerdruk, niet met glasgerinkel om 03:00. En anders is het gewoon vandalisme met een moreel sausje, klaar.

Ruiten ingooien is gewoon misdaad, maar het gemak waarmee Maersk dan zegt “wij leveren geen wapens” en daarmee klaar is, schuurt ook. Als je als bedrijf aan defensie-logistiek verdient, wees dan transparant over klanten en routes, daarentegen: als activisten echt iets willen veranderen, ga dan naar toezichthouders en de rechter met bewijs in plaats van ’s nachts verf te kliederen. En ja, laat Rotterdam nou niet weer de speelbal worden van andermans conflict, we hebben hier al genoeg gedoe in de haven.