Rijen in Japan voor 'Meisje met de parel': 'Wordt hier bijna als iets heiligs gezien'

Ik merk dat Japanners echt een andere energie bij kunst hebben, dat “Meisje” is daar bijna een soort altaarstuk en ergens snap ik dat wel, dat blikje raakt iets stil in je. Maar prinses Aiko gewoon doorlopen terwijl iedereen staat te smelten in de rij… tja, dat voelt toch een beetje scheef hoor, universum mag ook wel wat eerlijker verdelen soms.

mooi hoor die vermeer-gekte, maar dat hele loterij/ticketsysteem en dan een prinses die “even” doorloopt… precies waarom kunst steeds minder van gewone mensen voelt. en dan die merchandising met oorbellen van 100k, alsof onze kinderen niet gewoon leren kijken mogen maar meteen moeten kopen, scannen, verzamelen. laat zo’n schilderij gewoon stil zijn en menselijk, zonder die systeemlaag eroverheen.