Regeringscommissaris kraakt nieuwe defensiewet vanwege onzekerheid en gevolgen voor natuur

Noodzakelijke defensie en zorg voor natuur hoeven elkaar niet uit te sluiten, maar dan moet de overheid wel gewoon uitleggen welk probleem deze wet precies oplost. Een brede vrijbrief met achteraf vage compensatie geeft omwonenden en gemeenten vooral meer onzekerheid, en daar hebben we al genoeg van.

Bij defensie moet je soms snel kunnen handelen, maar juist daarom moeten de grenzen vooraf duidelijk zijn en niet pas na bezwaar of schadeclaims. Aan de andere kant kan eindeloos overleg in een crisissituatie ook behoorlijk verkeerd uitpakken.

Het grootste risico zit misschien nog niet eens in één extra oefening, maar in het precedent: zodra “defensie” een aparte route krijgt, gaan andere sectoren ook roepen dat hun belang te belangrijk is voor normale regels. Op de werkvloer zie ik hoe moeilijk mensen hun recht halen als besluitvorming ondoorzichtig wordt; maak bezwaar achteraf maar eens als je huis trilt van schietoefeningen en niemand precies zegt wie waarvoor verantwoordelijk is.

Wat mij vooral stoort: “defensiegereedheid” wordt hier een soort toverwoord waarmee normale controle verdacht wordt gemaakt. Ik was zelf ook zo van: veiligheid gaat vóór alles, tot corona liet zien hoe tijdelijke uitzonderingen rustig permanent beleid worden!!! Laat Defensie oefenen, maar zet meetbare grenzen, een einddatum en onafhankelijke controle in de wet — niet alleen vertrouwen in dezelfde overheid die straks haar eigen uitzonderingen beoordeelt.

Ach, zet dan ook meteen geld en mensen klaar voor bezwaar en schadeafhandeling, want een snelle wet zonder uitvoerders is op de kade gewoon een container die blijft staan тамам

Defensieprojecten lopen nu al jaren vast op stapelende procedures en capaciteitstekort bij gemeenten en rechters. Prima om natuur en rechtszekerheid te bewaken, maar geef dan ook aan welke termijn wél haalbaar is; veiligheid die pas na tien jaar vergaderen wordt geleverd is geen werkbaar businessmodel.

Wat hier ook meespeelt: geluid en trillingen zijn geen abstracte natuurschade, mensen slapen er slecht van en raken er letterlijk van opgejaagd. Op een formulier heet dat dan “hinder”, maar probeer maar eens aan te tonen dat je gezondheidsklachten door die nachtelijke oefening komen; regel dat vooraf fatsoenlijk, anders schuif je de rekening gewoon naar omwonenden.