Podcast De Dag: werken tussen de bosbranden

Respect voor die lui die voor hun werk op het vuur af lopen terwijl wij al stress hebben van een OV-chip die “ongeldig” piept, zeg maar. Alleen wel typisch NPO dat het dan een podcast is: zelfs de bosbrand moet tegenwoordig eerst “geluisterd” worden voordat iemand in actie komt.

Die verhalen maken wel duidelijk dat “helden” roepen makkelijk is, echter we sturen mensen met NL-materieel en -training een klimaat in dat compleet aan het kantelen is. Dan moet je ook eerlijk zijn: investeren in Europese samenwerking, betere uitrusting en vooral preventie (bosbeheer, bouwregels, evacuatieplannen) is goedkoper dan elk jaar ad hoc blussen en daarna weer de schadefondsjes vullen. En voor die campingeigenaar: verzekeraars gaan dit straks gewoon uitprijzen, daarentegen kun je als overheid wél helpen met duidelijke eisen en subsidies voor brandveilige aanpassingen zodat het niet alleen de kleine ondernemer is die kopje-onder gaat.

Vanuit mijn praktijk: die mensen die “op het vuur af” gaan, brandweer én verslaggever, krijgen niet alleen rook in hun longen maar ook pure stress in hun zenuwstelsel, en daar heb je maanden later nog last van (slechter slapen, kort lontje, hartslag die blijft jagen). we doen nu vooral stoer over uitrusting en protocollen, maar waar is de standaard nazorg die óók lijf/adem/balans meeneemt, niet alleen een evaluatieformulier en “succes weer”?? en die campingman voelt het al: als een landschap elk jaar in brandmodus schiet, is dat ook een signaal dat de relatie mens-natuur compleet uit evenwicht is, niet iets wat je met nóg een blushelikopter “oplost”.