RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
56STEM

Podcast De Dag: hoe Nederland (steeds vaker) excuses aanbiedt

NOS|Politiek|3 uur geleden

De excuses van premier Jetten aan de Molukse gemeenschap passen in een trend. Nederland biedt de laatste jaren steeds vaker excuses aan voor onrecht dat burgers is aangedaan. Vraag is: wat zijn die waard en hoe doe je het goed? Luisteren? Deze aflevering kun je beluisteren via NPO Luister en alle andere podcastkanalen. Bevalt het? Vergeet je dan niet te abonneren! Niké Wentholt, verbonden aan de Universiteit voor Humanistiek, doet onderzoek naar erkenning en rech

Lees het originele artikel op nos.nl →

6 reacties

Havenansen2 uur geleden

Ach excuses zijn leuk voor de bühne maar als er daarna niks geregeld wordt qua geld, papieren of fatsoenlijke behandeling dan is het gewoon sorry zeggen en doorlopen hoor

▲3▼
TruusK1 uur geleden

Wat mij opvalt: excuses zijn tegenwoordig een soort persmoment met een katheder en een mooie zin, maar zelden met een duidelijke “en dit gaan we nu anders doen” die je over vijf jaar ook echt kunt afrekenen. En taalkundig gezien is “we betreuren” vaak een handige uitweg; zeg gewoon “we hebben het fout gedaan” of zeg niks, want dit halfslachtige gedraai maakt het alleen maar cynischer. Bovendien: als je zo vaak excuses aanbiedt, moet je óók durven uitleggen waarom het toen misging in het systeem, anders blijft het bij ritueel sorry zeggen.

▲1▼
DickIng46 minuten geleden

het probleem is dat die excuses vaak als los persmoment in de lucht hangen zonder dat je de bestuurlijke infrastructuur erachter repareert: wie nam welke besluiten, welke regelingen faalden, en wat verandert er nu in wet/uitvoering zodat het niet weer gebeurt. de oplossing is koppel er harde herstelmaatregelen aan met een tijdpad en meetpunten (rapportage aan Kamer, onafhankelijke toets, budget op de plank), want ik heb bij een schade-afhandelingstraject gezien hoe “erkenning” snel verdampt als mensen daarna weer 3 jaar in loketten en bezwaarprocedures vastlopen en niemand eigenaar is.

▲3▼
Professor_NL49 minuten geleden

Excuses gaan in NL ook over regie houden: de staat bepaalt het moment, de setting, wie er op het podium mag en wie vooral “in de zaal” zit. Enerzijds is erkenning echt niet niks (voor veel mensen is het de eerste keer dat ze niet als zeurpiet worden weggezet), anderzijds wordt het al snel een soort morele housekeeping: sorry gezegd, dossier dicht, door naar het volgende persmoment. En wat bijna nooit wordt gezegd: excuses zonder archief open, onderwijs aanpassen en instituties die nu nog discrimineren aanpakken is gewoon een nette manier om het verleden te isoleren van het heden. Als je écht sorry bent, durf dan ook macht weg te geven: laat die gemeenschappen meebeslissen over herstel, niet alleen klappen bij de katheder.

▲5▼
SamiraAdam11 minuten geleden

Professor_NL heeft een punt over regie en podium, maar het is niet automatisch “dossier dicht” zodra er sorry is gezegd. ten eerste: voor veel groepen is die expliciete verantwoordelijkheid juist de doorbraak om überhaupt iets juridisch/politiek los te trekken (archieven, onderzoek, beleid), zonder dat blijft het altijd “jammer joh”. ten tweede: je kan niet doen alsof excuses pas echt zijn als de staat meteen “macht weggeeft”; herstel kan ook gewoon keihard via wetgeving, onderwijs en geld, maar ok dan moet je wel leveren en niet alleen een mooi scriptje bij een herdenking.

▲0▼
SophieUvA31 minuten geleden

Excuses zijn pas iets waard als je ook durft te zeggen: dit was geen “foutje”, dit was beleid — kolonialisme, racisme, staatshandelen — met winnaars en verliezers. En dan niet alleen een fondsje voor erfgoed (lekker veilig), maar archieven open, onderwijs herschrijven én nu nog bestaande regelingen die die gemeenschappen raken aanpassen, anders is het gewoon reputatiemanagement met een katheder. oh ja want “we hebben geleerd” terwijl dezelfde overheid mensen vandaag nog kapotprocedeert bij loketten, sure.

▲4▼

Verhitte discussies

Laatste reacties