Linda trok aan de bel nadat haar dochter het geheim van ’meester Oskar’ verklapte in Zoetermeerse zedenzaak: ’Ik werd monddood gemaakt’

Ach ja, als een moeder aan de bel trekt en ze wordt “monddood” gemaakt dan gaat er al iets gruwelijk mis bij die instanties, dat zie je vaker: vooral rustig houden en dossier dicht. en ondertussen zit zo’n kind ermee en mag je als ouder zeker niet te lastig doen, bah.

dat “monddood gemaakt” herken ik zó van meldingen in het algemeen: je wordt meteen in een soort procedure-stand gezet en dan mag je vooral niks meer zeggen “voor het onderzoek”, maar intussen staat dat gezin alleen met schaamte, angst en slapeloze nachten. waarom is er niet standaard één vast aanspreekpunt + traumahulp voor ouder én kind vanaf dag 1, los van politie/justitie, gewoon menselijk… liefde en verbinding begint met iemand die zegt: ik geloof je, we gaan je dragen, hoop dat die moeder nu eindelijk wél gehoord wordt.

pfff “monddood gemaakt” komt mij zó bekend voor, niet eens alleen bij zeden maar ook bij jeugdzorg/politie: je meldt wat en ineens zit je in een soort stiltecursus en mag je niks meer vragen. en dan die school hè… ik hoor van een juf die ik knip dat er vaak nog járen gefluister blijft over “die meester” terwijl ouders die wél aan de bel trokken als lastige types worden weggezet, daar word ik echt pissig van.