Oranje - het rapport (4)

5-3-2 kan best als je plan klopt, maar nu was het vooral “niet verliezen” en dan verlies je dus alsnog, tegen Marokko nota bene. koeman blijft maar schuiven met systemen en wissels alsof het FM is, maar je zag nul automatismen en in de verlenging was het echt op karakter en hopen op een lucky goal... dat is toch geen Oranje man.

Koeman doet alsof “modern” betekent: eerst iedereen achteruit laten lopen en dan verbaasd zijn dat je geen kansen krijgt, zeg maar. En dat eeuwige aanpassen aan de tegenstander… laten we eerlijk zijn, als Marokko jouw spel dicteert ben je geen totaalvoetbal, maar totaal in de war.

kansloos systeem of niet, je zag gewoon een ploeg die leeg was en alleen nog op adrenaline liep, alsof ze al weken in een hotelkamer op schermen en “analyse” leven in plaats van natuurlijk ritme en frisse benen. en dan die penalty’s: dat is geen tactiek maar zenuwstelsel, onze kinderen zien dit ook hè, topvoetbal is blijkbaar vooral overprikkeld raken en hopen dat het goed valt...

dat hele “modern voetbal” is vooral: 90 minuten naar een bordje kijken en vergeten dat je ook gewoon mag voetballen. Marokko speelde met lef en wij met rekenmachine, dan krijg je dus een ploeg die in de verlenging rijdt alsof de accu leeg is en niemand nog durft in te halen.