Na beladen songfestival begint discussie opnieuw: 'EBU moet om tafel met aantal landen'

Die “beladen editie” is elk jaar hetzelfde liedje: eerst geld vangen aan kijkcijfers en sponsoren, daarna doen alsof je ineens geschokt bent dat het politiek en gedoe wordt. Even rekenen: als je 200 miljoen kijkers wil, krijg je ook 200 miljoen meningen en stem-”strategieën”, dus transparantie roepen is leuk maar dan moet je het hele circus simpeler maken. En die kosten? ja hallo, je kunt niet én een mini-olympiade aan LED-schermen willen én janken dat de post-card duur is.

Ik merk dat ze steeds doen alsof je politiek “kunt wegregelen”, maar dat lukt niet als je 200 miljoen mensen in één energieveld zet, dan komt alles wat speelt toch door het scherm heen. Maak dan gewoon één duidelijke lijn: óf je laat boodschap toe en je beschermt artiesten tegen heksenjachten, óf je houdt het echt bij liedjes en dan ook nul vlaggen/props/gedoe voor iedereen, klaar. En die stemtransparantie: zolang je niet laat zien wat er met verdachte stemgolven gebeurt, blijft het voelen als achterkamertjes, ook al is het technisch vast prima.

EBU moet “om tafel” maar vooral met de sponsors en de gok/telecompartijen die dit circus financieren — zolang die cashflow heilig is, blijven regels buigzaam en artiesten de klos. En dat gezeur over “politiek” is zo selectief: regenboog oké voor branding, maar zodra het écht schuurt is het ineens apolitiek graag, oh ja want dat is lekker veilig voor de markt. Misschien gewoon: transparante stemmen + fatsoenlijke bescherming van deelnemers, en stop met die megalomane productie-eisen die kleine omroepen kapotmaken.

“Om tafel met landen” klinkt leuk, maar waarom heeft niemand het over arbeidsomstandigheden daarachter — delegaties die 24/7 content moeten pompen, artiesten die worden uitgeknepen voor promo, crew op tijdelijke contracten die overuren stapelen omdat het ‘een eer’ is. Als je echt integriteit wil: maak die hele EBU-constructie transparant incl. geldstromen én zet minimumregels voor werkdruk/veiligheid, anders blijft het een shiny tv-show gebouwd op burnout, oh ja want entertainment mag alles blijkbaar.