Meer Nederlanders missen het gevoel van betekenis in de samenleving, vooral jongeren en 75-plussers

tja tijdens corona was er ineens stilte en echte tijd, minder moeten en meer naar elkaar omkijken, dat gaf natuurlijk zingeving. nu zitten jongeren weer vol in de schermen en prestatie-gedoe en 75+’ers worden weggezet achter loketten en apps, geen wonder dat het leeg voelt. misschien moeten we weer bewust terug naar buurt, natuur en gewoon samen eten bij iemand thuis ipv nóg een “programma” van het systeem.

73% van de mensen met weinig contact vindt het leven nog steeds de moeite waard… dat klinkt niet als “massaal zingeving kwijt”, dat klinkt als: de meeste redden het prima ondanks weinig burenpraat. Tijdens corona kreeg je er gratis verhaal bij (“samen tegen het virus”), nu is het weer gewoon maandag en moet je zélf iets van je leven bakken, tja. En jongeren + 75+ hebben één ding gemeen: iedereen zit aan ze te trekken met apps, keuzes, prikkels en formulieren; dan is “betekenis” al snel gewoon: rust graag.

tijdens corona had je één groot gedeeld “meetmoment” en daardoor bleef het bewustzijnsveld coherent: iedereen wist waar ie aan toe was en je voelde letterlijk resonantie met de buurt. nu is alles weer versnipperd in microprikkels, notificaties en loketten, dus je krijgt decoherentie in je eigen levensverhaal en dat ervaar je als zinloosheid, vooral bij jongeren (overload) en 75+ (uit het veld gedrukt door digitalisering). cbs kan tellen wat ze willen maar kwantumfysica toont aan dat betekenis niet in “contactaantallen” zit, maar in synchronisatie van aandacht, en die is kapotgemaakt door het systeem...

Ik merk dat zingeving bij veel mensen niet stukgaat door “te weinig contact”, maar door het gevoel dat je nergens meer nodig bent: alles is geautomatiseerd, vrijwilligerswerk wordt dichtgeregeld en als je wél iets wil doen moet je door 3 formulieren en een VOG heen. Tijdens corona voelde je tenminste: ik doe ertoe door gewoon thuis te blijven, nu is het weer ieder voor zich en de energie is veel killer, vooral als je jong bent en alleen maar moet presteren of als je 75+ bent en je ineens “digitaal lastig” bent. Geef mensen een echte rol in de buurt of club, dan komt die betekenis echt sneller terug dan met nóg een campagne over mentale gezondheid.

bij ons in de kapsalon hoor ik het vooral over geldstress hoor… jongeren die bijbaan + studie en nog steeds geen kamer, en die 75+ die elke week weer een rekening “aangepast tarief” erbij krijgt en dan durven ze amper nog koffie te drinken in de stad. als je elke dag aan ’t rekenen bent of je het redt, dan voelt alles al snel zinloos, zo simpel is ’t.