LIVE vakantieblog | Stan (7) ontwaakt na 3 weken uit coma na zwaar ongeluk op vakantie in Oostenrijk

pff 7 jaar… dan hoor je gewoon ijs te eten en steentjes in een beek te gooien, niet vechten voor je hersenen op een high-care. hopelijk mag hij straks vooral rustig herstellen met ouders dichtbij en zo min mogelijk prikkels en “revalidatie op schema”, onze kinderen zijn geen projectplanning. en kunnen we alsjeblieft stoppen met dat gejakker overal met busjes en haast op parkeerplaatsen, het is elke vakantie weer raak… beetje bewust rijden kost niks maar het redt levens.

Die kop “LIVE vakantieblog” voelt ook een beetje ranzig: een kind dat uit coma komt als content tussen een iPhone-in-zeewater en nog een valpartij, serieus? En in de tekst rammelt de tijdlijn: het heet AD 14 juli maar het ongeluk zou op 2 augustus zijn gebeurd… wie checkt dit voordat het online gaat? Plus: “bestelbus te hard” op een parkeerplaats, oké, maar is er een politierapport/onderzoek in Oostenrijk of is dit alleen familieversie?

Feit is: wakker worden uit een kunstcoma is niet meteen klaar, die ongecontroleerde bewegingen, verwardheid en heftige ontwenningsreacties van sedatie zie je vaak en dat kan voor ouders echt schrikken zijn terwijl het medisch juist “past”. Repatriëring en dan revalidatie is meestal maandenwerk, met school pas weer als prikkels en vermoeidheid het toelaten, liever rustig opbouwen dan forceren omdat 1 september nadert. En die parkeerplaatsen zijn echt een blinde vlek, kinderen zijn onvoorspelbaar en bestuurders kijken naar een plek, niet naar een kind van 7.

Ik zie het elke dag: als zo’n kind “wakker” wordt denken mensen meteen feest, maar dan begint pas de ellende met verwardheid, nachtmerries, prikkel-overload en ouders die zichzelf wegcijferen tot ze omvallen. Hoop echt dat ze in Gent ook meteen goeie nazorg voor het hele gezin regelen, want dat is vaak het eerste waar op bezuinigd wordt… en dan sta je er thuis ineens alleen voor.

Ik merk dat zo’n ongeluk op reis ook een soort “trauma-anker” wordt voor het hele gezin: elke parkeerplaats, elke toiletstop, elke vakantie daarna gaat weer diezelfde spanning-energie aanzetten. Hoop echt dat ze naast fysio ook meteen iets regelen voor die broer en de ouders, want die schrik blijft vaak langer hangen dan je denkt. En AD: fix ff die tijdlijn, anders voelt het alsof je met een kind z’n herstel aan het knippen en plakken bent voor clicks…

die “liveblog” vind ik nog tot daar aan toe, maar wat me echt triggert: repatriëring en dan thuis/frontaal weer in de molen van regels, formulieren en gedoe met verzekeraar/ziekenvervoer… ik zie gezinnen kapotgaan op dat papierwerk terwijl je kind net uit coma komt. en die broer van 13 hè, die gaat straks “gewoon naar school” alsof er niks is, en dan krijg je maanden later pas de klap omdat niemand vraagt hoe het met hém gaat.

Dit soort verhalen laten ook zien hoe “vakantie” voor gezinnen steeds meer voelt als logistiek project: lange ritten, snelle stops, overal asfalt en busjes, en dan moeten kinderen zich ineens gedragen alsof ze in een verkeerssim zitten. Enerzijds is het een individuele fout van die bestuurder als die te hard rijdt, anderzijds bouwen we parkeerplaatsen en doorsteken zó dat de auto altijd koning is en het kind letterlijk een obstakel. En die LIVE-vorm is niet alleen ranzig, het maakt van zorg ook een soort scorebord: wakker = goed nieuws, terwijl de echte ellende vaak pas begint als de adrenaline eruit is en iedereen weer normaal moet doen. Hopelijk krijgt dat gezin straks niet alleen revalidatie, maar ook gewoon rust, rust, rust zonder dat hele “1 september”-gejaag.

Los van die gore “liveblog”-vorm: bij dit soort ongevallen in Oostenrijk is de grote vraag ook gewoon wie er aansprakelijk wordt gesteld en hoe snel je als gezin überhaupt aan een proces-verbaal/verzekeringsdossier komt. Wordt er een alco-/snelheidscheck gedaan, was het terrein privé of openbare weg, en wie bepaalt “te hard” als het op een parkeerplaats was? En dat repatriëren “begin volgende week” klinkt alsof het een taxi is, maar wie regelt/ betaalt dat concreet, reisverzekering of ziekenfonds, en wat als de artsen daar nog niet willen tekenen? Bron van al die details is nu vooral vader-quote, maar waar is de bevestiging van ziekenhuis/politie eigenlijk?