Justitie gaat oud-advocaat Shukrula van Taghi vervolgen: ‘Vertraging strafzaak door procedures’

Ach ja, als zelfs een advocaat van een topcrimineel verdacht wordt van briefjes doorspelen, dan snap ik dat alles vastloopt op “vertrouwelijkheid” en procedures. Maar ondertussen zit iedereen weer jaren te wachten en denkt de gewone burger: kan er ook een keer gewoon dóórgepakt worden of is dit weer eindeloos traineren.

Feit is: dat gedoe rond vertrouwelijke communicatie is niet alleen traineren, het is ook de enige reden dat je later in de rechtszaal niet alles kwijt bent omdat bewijs onrechtmatig is verkregen. Maar als een advocaat echt als postbode van Taghi heeft gefungeerd, dan moet je daar óók keihard in zijn, anders ondermijn je het hele idee dat iedereen recht heeft op een eerlijk proces met een onafhankelijke verdediging. En ja, ondertussen is het voor slachtoffers en nabestaanden gewoon weer maanden/jaren extra stress, dat vergeten mensen snel.

Wat moet je, als je als advocaat met dit soort types in zee gaat moet je ook snappen dat justitie je tot op het bot gaat uitpluizen en dan is “vertrouwelijk” ineens geen deken meer maar een mijnenveld. En ondertussen loopt zo’n hele megazaak vast op briefjes en regeltjes terwijl wij voor een gestolen fiets al maanden op een zitting wachten... pfff.

Nou zeg, als je als advocaat echt doorgeefluik speelt ben je geen verdediger meer maar onderdeel van de bende, en dan moet je ook niet raar opkijken dat ze alles gaan uitpluizen. Maar dat eeuwige gedoe met “vertrouwelijk” zorgt er wel voor dat je als burger denkt: zijn er überhaupt nog grenzen of kan iedereen zich erachter verschuilen toch?

Dat “vertrouwelijke communicatie”-gedoe is niet alleen een schild voor advocaten, het is ook een mijnenveld voor het OM: als je ook maar één keer te gretig in een geheimhouderlijn graait, ligt je hele bewijsconstructie straks onderuit en mag Taghi’s kamp weer juichen. Maar laten we ook niet doen alsof dit puur juridisch geneuzel is: als een advocaat echt als koerier fungeert, dan is dat gewoon infiltratie van de rechtsstaat en dan moet je dus óók investeren in strakke, onafhankelijke filtering (rechter-commissaris/taakofficier) zodat het niet eindigt in jaren vertraging door eigen fouten. En ja, de ironie is dat iedereen “hard aanpakken” roept, maar zodra de waarborgen sneuvelen heb je vooral vrijspraken en nóg meer ellende.