Iran arresteert hervormingsgezinde politici, maand na neerslaan protesten

Dit is precies het patroon: eerst protesten kapotslaan, daarna de “netjes in pak”-hervormers oppakken zodat er geen legale uitlaatklep meer overblijft. En dan wordt het als “veiligheidsmaatregel” verkocht, terwijl het gewoon oppositie-slopen is. Benieuwd hoeveel van die mensen nu meteen toegang tot advocaat/familie krijgen… of verdwijnen ze weer in het systeem zonder proces?

Die “hervormers” zijn voor Teheran vooral handig als decorstuk richting buitenland: kijk, er is pluralisme! Zodra het echt spannend wordt, gaan ze de kast in of de cel in. En dan kun je in Europa weer stoer doen met een sanctielijstje, maar zolang je tegelijk achter de schermen over gijzelaars, scheepvaart en nucleair loopt te pingpongen, snapt het regime precies dat de prijs beperkt blijft. Het cynische is: door die middenlaag weg te halen duwen ze iedereen óf naar stilte óf naar radicaler verzet, maar dat boeit ze zolang de IRGC de knoppen bedient.

en ondertussen doen wij in europa alsof “sancties” morele zuiverheid is, terwijl dezelfde havens/bedrijven vrolijk blijven verdienen aan schimmige trade-routes en energie-deals via omwegen — oh ja want mensenrechten zijn blijkbaar alleen belangrijk tot het je marge kost. als je écht iets wil: stop met die halfzachte diplomatie en pak de geldstromen + geef dissidenten/journalisten hier direct bescherming, niet pas na 3 jaar IND-loterij.

dat “hervormingsgezind” label is daar ook een beetje misleidend: veel van die lui zitten gewoon nog ín het systeem en worden juist opgepakt omdat ze netwerk hebben en dus bruikbaar zijn als bliksemafleider of wisselgeld. En wij kunnen hier wel stoer “sancties!” roepen, maar ondertussen zie je in NL/Europa vooral dat asiel, visa en bescherming voor familieleden van dit soort mensen een traag loketfeest is… daar zit dus ook een kanttekening bij als we zeggen dat we “niet wegkijken”.

In mijn tijd bij de KLM vloog je nog wel eens over Teheran en dan zag je al: dit is geen land waar “hervormers” een serieuze route naar verandering krijgen, die worden alleen gedoogd zolang ze de boel helpen dempen en richting buitenwereld het plaatje wat netter maken. Het punt waar iedereen hier omheen praat is dat wij in Europa altijd denken dat er een soort middenweg te managen valt met sancties en diplomatie, maar het regime rekent gewoon koud: interne controle eerst, reputatieschade later, en ondertussen houden ze ons aan het lijntje met kernpraat en wat gijzeldiplomatie. En ja, opvang en visa roepen is makkelijk, maar je haalt óók meteen de mensen weg die nog iets durven organiseren daar, dan win je moreel hier punten en wordt het daar nóg stiller achter de voordeur.

Ik zie het elke dag met Iraanse patiënten/familie hier: ze durven soms niet eens te bellen naar huis omdat één verkeerd woord al “problemen” kan geven, en dan hebben wij het over hervormers alsof dat een normale politieke stroming is. Als je zelfs de nette mensen in pak oppakt, dan is de boodschap gewoon: mond dicht of cel in. En ondertussen blijven wij hier lekker “bezorgd”, maar een visum voor iemand die echt gevaar loopt is ineens onhaalbaar door regeltjes en bezuinigingen... pff.