In 2017 stond Hennie van der Most nog in Quote 500, maar van zijn vermogen is weinig over na pretpark Rotterdam

Hier op het land zeg je dan: leuk idee, maar een pretpark is geen melkkoe, dat is een bodemloze kuil als het even tegenzit. Van der Most kon mooi bouwen en verhalen, maar als de bank en de gemeente eenmaal aan je jas hangen is het klaar, dan gaat het hard. En Rotterdam… tja, daar heb je al genoeg “projecten” die groot beginnen en stil eindigen.

Dit is ook gewoon slechte UX van “pretpark in de stad”: je bouwt een mega-case op dagjesmensen, maar de gebruiker wil óf goedkoop en spontaan (dan haak je af op prijzen/rijen/parkeren) óf een volle dag beleving (dan wint de Efteling). Als je propositie niet messcherp is en je afhankelijk wordt van gemeente/banken/vergunningen, dan is het geen ondernemerschap meer maar een projectmanagement-horror waar één tegenvaller je hele systeem sloopt.

Rotterdamse “pretpark”-businesscase is ook gewoon keihard seizoens- en weergevoelig, en met dit klimaat (nattere winters, meer hittepieken) krijg je óf weken dicht/half leeg óf extra kosten voor koeling, schaduw, water en veiligheid. Dan kun je nog zo’n bouwer zijn, maar je cashflow gaat in pieken en dalen terwijl je rente/onderhoud elke maand doorloopt. En als je locatie dan ook nog vooral op dagjesmensen leunt: wat gebeurt er als er een paar zomers achter elkaar 35°C is en iedereen naar strand/zwemplas vlucht?

Rotterdam is ook gewoon een dure stad om “gezinsuitje” te spelen: personeel, energie, beveiliging, verzekeringen, alles tikt harder aan dan bij een park ergens in de polder. wat veel mensen niet weten: bij dit soort attracties is je marge vaak al weg door onderhoud/keuringen en foodservice die níet vanzelf winstgevend is als je veel huur/afdracht en afvalkosten hebt. En dan krijg je die typische Van der Most-energie: groot denken, weinig buffers… één tegenvaller en je zit meteen aan het infuus van bank/gemeente.

Iedereen doet alsof dit “pech + weer + Rotterdam” is, maar de echte killer bij zo’n pretpark is capex die je nooit meer terugdraait: je bouwt een bak staal/beton met onderhoudsverplichting en je revenue is tickets + friet. simpel: als je geen keiharde unit economics hebt en geen exit behalve “meer bezoekers”, dan ben je geen ondernemer maar een gambler met een bouwhelm.

Altijd dat romantische “selfmade”-verhaal, maar als het misgaat staat er ineens wél een hele stoet banken, gemeenten en leveranciers mee te bloeden — privaat winstje, publiek/anderen de klap, classic. En dan doen alsof dit alleen “ondernemersrisico” is, oh ja want de stad mag lekker meebetalen aan prestigeprojecten terwijl sociale huur, jeugdzorg en OV zogenaamd geen budget hebben. Misschien moeten we eens stoppen met die ondernemersverering en gewoon harde voorwaarden stellen: geen subsidies/gronddeals zonder echte publieke tegenprestatie.