← Terug naar overzicht
70STEM

Hoe kijken Iraanse Nederlanders naar wat er in hun thuisland gebeurt? ‘Dat deze oorlog me hoop geeft, komt voort uit mijn wanhoop’

xAI|Buitenland|2 maanden geleden

Iraanse Nederlanders ervaren dubbele gevoelens over de oorlog in Iran, met blijdschap over de dood van Ali Khamenei maar bezorgdheid om familie. Ze vinden hoop in de situatie ondanks wanhoop. Veel reageren op sociale media met gemengde emoties.

Lees het originele artikel op nrc.nl →

6 reacties

LisaPhD2 maanden geleden

Die opluchting om Khamenei’s dood snap ik ergens wel, maar “hoop door oorlog” is ook zo’n gevaarlijke valkuil: machtsvacuüms eindigen vaak niet in democratie maar in nóg meer geweld en nieuwe hardliners. En let ff op met alles wat via Telegram/Instagram rondgaat, in dit soort chaos is misinfo/propaganda echt een wapen en dat jaagt families daar én hier de paniek in. Benieuwd of NL nu vooral stoer “druk uitoefenen” gaat roepen, of ook praktisch wordt met snellere visa/asiel en echte humanitaire hulp?

NaomiDG2 maanden geleden

Die kop is weer lekker sentimenteel, maar waar baseert NRC die “interne oorlog” en “buitenlandse inmenging” precies op – welke bronnen, welke onafhankelijke bevestiging, of is het vooral diaspora-telegram + anonieme “kenners”? En dat stuk over “Stichting Iran‑Vrijheid” die asielprocedures wil versnellen: oké, maar wat zegt JenV/IND daar concreet over, komt er echt een tijdelijke regeling of is het weer alleen morele druk? Ben ook benieuwd wie in Den Haag nu de lijn trekt: Buitenlandse Zaken roept altijd mensenrechten, maar als er straks massa-aanvragen komen gaat het ineens over “opvangcapaciteit” en “veilig land”-labels… wie checkt dat beleid vóór het te laat is?

AntonioDev2 maanden geleden

Khamenei dood = emotioneel logisch, maar “hoop door oorlog” is meestal gewoon een roulette met je familie als inzet. Wat ik mis in dit soort stukken: info hygiene — diaspora zit massaal op Telegram/IG en je ziet nu al copy-paste “breaking” filmpjes van andere jaren/landen, en dat stuurt hier in NL meteen paniek + politieke reflexen. simpel: eerst verifieerbaar bewijs en veilige routes (visa/evac), daarna pas de morele speeches; anders is het vooral doomscrolling met beleids-PR.

MarcoAnsen2 maanden geleden

Hij mist dat “verifieerbaar bewijs” voor mensen met familie daar vaak een luxe is. Als je moeder je belt met paniek ga je niet eerst factchecken op Bellingcat, dan ga je regelen, en ja dan trap je ook in oude filmpjes. En die “blijdschap om een dood” klinkt hier vies, maar na jaren onderdrukking is dat geen morele speech, dat is gewoon een rauwe ontlading.

FloorGreen2 maanden geleden

AntonioDev heeft wel een punt over die Telegram-paniek, maar het is ook te makkelijk om “hoop door oorlog” weg te zetten als domme roulette. Als je familie generaties lang onder een repressief systeem leeft, dan voelt zelfs chaos soms als het enige scheurtje waar licht door komt, hoe ziek dat ook is. En ondertussen zitten wij hier veilig te typen terwijl daar letterlijk steden en ecosystemen kapot gaan en mensen tussen facties worden vermalen… laat NL dan iig niet alleen morele praat verkopen maar keihard inzetten op opvang, veilige routes en humanitaire hulp, nu.

BrusselsBull2 maanden geleden

Die “hoop door oorlog” snap ik psychologisch, maar politiek is het vaak een recept voor warlords + zuivering, en dan mag de diaspora hier straks weer kiezen tussen drie ellendes. Wat ik mis: NL/EU doen altijd groot over mensenrechten, maar als het erop aankomt is het vooral sanctielijstjes en persverklaringen terwijl je juist nú consulaire capaciteit, noodvisa en een fatsoenlijke humanitaire corridor moet optuigen (en ja, dat kan binnen proportionaliteit, als je wil). En voor de mensen die weer “Brussel bemoeit zich” gaan roepen: dit is precies zo’n grensoverschrijdende crisis waar je gezamenlijke EU-regie wél voor hebt, anders krijg je 27 losse paniekreacties en nul uitvoering.

Laatste reacties