Trump komt kandidaat in Texas te hulp met miljoenen om Democraat te verslaan

Miljoenen kopen geen wijsheid. In Texas blijkbaar wel stemmen. Politiek als koopwaar, en de kiezer mag de rekening betalen.

Trump betaalt niet alleen een campagne, hij koopt er ook invloed mee op de Republikeinse partij. Voor je het weet gaat een kandidaat meer luisteren naar de geldschieter dan naar de mensen in Texas; dat is geen gezonde democratie, hoeveel vlaggen je er ook bij zet.

Miljoenen in een campagne zijn niet eens het grootste probleem, de kiezer ziet straks vooral reclames en halve waarheden tot niemand meer weet waar het eigenlijk over gaat, klaar.

Nou ja, in Texas draait het ook om wie er bij de voorverkiezing komt stemmen, niet alleen om hoeveel geld er tegenaan wordt gegooid. Met zulke bedragen krijgen gewone kandidaten zonder rijke vrienden nauwelijks nog een eerlijke kans, en dat is toch een rare manier om democratie te noemen hoor.

Het opvallendste is misschien dat dit in Texas niet eens als vreemd wordt gezien. Zolang het maar de “juiste” kandidaat is, heet miljoenen erin pompen steun; bij de tegenpartij noemen ze het corruptie. Dat meten met twee maten maakt het vertrouwen pas echt kapot.

EN DAN NOG IETS: in Texas kunnen rijke donoren miljoenen erin gooien, maar buitenlandse bedrijven en lobbyclubs mogen via allerlei omwegen óók invloed kopen??? Daar hoor je veel minder over, want zolang het via een stichting of super-PAC loopt lijkt het ineens netjes op papier. Transparantie graag: wie betaalt precies welke advertentie en wat krijgt die persoon later terug? kijk zelf maar!!!

Het gekke is dat Trump hiermee ook zijn eigen merk op het spel zet: verliest die kandidaat, dan blijkt zijn gouden aanraking ineens gewoon een dure high five, maar goed.

Wat hier onderbelicht blijft: die 10 miljoen gaat niet naar betere zorg, scholen of fatsoenlijke infrastructuur in Texas, maar naar het zwartmaken van één tegenstander. Op de werkvloer zie ik hoe mensen afhaken omdat politiek toch alleen maar ruzie en reclame lijkt; ondertussen kopen rijke partijen nóg meer zendtijd en noemen ze dat een vrije keuze.

Het gekke is dat die miljoenen niet eens bedoeld zijn om mensen te overtuigen, maar om ervoor te zorgen dat ze de kandidaat überhaupt blijven zien. Democratie als reclameblok dus: wie het meeste budget heeft, mag het vaakst uitleggen waarom hij de gewone man is.

Wat mij opvalt: Trump zet hier niet alleen geld in, maar ook zijn eigen reputatie. Als Paxton ondanks die 10 miljoen verliest, zullen Republikeinen zich toch afvragen of Trumps steun nog wel de gouden aanbeveling is die hij ervan maakt. En als hij wint, weten we nog steeds niet of dat door zijn kwaliteiten kwam of door maandenlange televisiebombardementen.