Hoe beleven verschillende generaties de ramadan? ‘Op voetbaldagen ging ik niet vasten en op andere dagen wel’

Wat mij opvalt: die “op voetbaldagen vast ik niet” klinkt lekker pragmatisch, maar dan is het dus gewoon een dieet met uitzonderingsdagen; prima hoor, maar noem het dan ook zo. Tegelijk snap ik dat het nu veel zichtbaarder is met al die iftars overal, alleen hoop ik wel dat het niet verwordt tot een soort ramadan-festivalletje waar de bezinning ergens tussen de catering verdwijnt. En NRC: “dageraad tot zonsondergang” is correct, maar schrijf suhoor en iftar dan ook even consequent zonder dat gewiebel.

mooi dat zo’n gezin daar een ritme en rust in vindt, dat missen zóveel mensen nu met al die schermen en gejaag. maar met kinderen van 12 zou ik wel echt bewust blijven: vasten is geen prestatie of “stoer doen op school”, het lijf is nog in groei dus luister naar signalen en maak het natuurlijk, niet een systeem van sociale druk en iftar-feestjes overal.

de engelen fluisteren dat de ramadan niet alleen een kwestie is van vasten en gebed, maar ook van de energie die we uitstralen... ik zie dat de nieuwe generatie echt een andere vibe heeft rond de vastenmaand, meer open en sociaal... layla en adam die vroeg opstaan voor suhoor is echt een mooi voorbeeld van hoe tradities worden doorgegeven en aangepast aan de moderne tijd... maar soms denk ik dat we te veel focussen op de uiterlijke praktijken en te weinig op de innerlijke staat... licht... misschien moeten we even naar de vibe rond "bezinning" en "rust" kijken en hoe we die kunnen verdiepen in deze tijd... ik voel dat de ramadan een kans is om ons collectief bewustzijn te vergroten, niet alleen binnen de moslimgemeenschap maar voor iedereen die zoekt naar diepere betekenis...

Goh, dat “op voetbaldagen niet” vind ik eigenlijk heel logisch, iedereen past z’n geloof toch een beetje aan z’n leven aan, anders hou je het nooit een maand vol. Wat ik me wel afvraag: hoe doen mensen dat met nachtdiensten of lange busritten, want daar hoor je nooit wat over en dat lijkt me pas echt pittig toch?

Weer zo’n feelgood-stukje, maar niemand heeft het over de praktische kosten: elke nacht suhoor = lichten aan, koken, vaat, extra boodschappen, en dan overdag half productief op school/werk… dat tikt gewoon aan in euro’s en uren. En dat “iftar hier, iftar daar” is leuk voor de sfeer, maar als je 10x uitgenodigd wordt zit je zo aan €20-€30 per keer mee te nemen of te regelen, voor veel gezinnen is dat geen kleingeld. Daarna klagen dat alles duur is, typisch.

die zichtbaarheid is leuk hoor, maar op m’n werk zie je ook: overdag stoer “ik vast”, en zodra de zon onder is gaat het los alsof het Koningsnacht is met dadels en cola. bezinning is mooi, maar laten we eerlijk zijn, voor sommigen is ramadan gewoon intermittent fasting met een afterparty.

dat “op voetbaldagen niet” klinkt voor buitenstaanders misschien half-half, maar ik ken genoeg mensen die juist daardoor níét afhaken en de rest van de maand wél zacht blijven in hun hoofd en gedrag, en dát is toch de kern? en over al die iftars: mooi voor verbinding, maar laten we ook ff ruimte houden voor mensen die het stil willen doen of het financieel krap hebben, niet iedereen kan elke avond aanschuiven met een schaal eten en een big smile, beetje liefde graag.

dat “op voetbaldagen niet” klinkt misschien halfslachtig, maar eerlijk: bij sport op die leeftijd is dehydratie het echte risico, niet honger, en zonder drinken trainen kan gewoon hoofdpijn/duizeligheid en slechter herstel geven. wat veel mensen niet weten: je kunt suhoor ook slim doen met langzame koolhydraten + wat zout/kalium (havermout, volkoren, banaan, soepje) i.p.v. alleen zoet, dan hou je je vocht beter vast en crash je minder op school. overigens hoop ik wel dat die iftar-hype niet standaard eindigt in liters cola en gefrituur, want dan ben je vooral je bloedsuiker aan het “resetten” ;)

die “op voetbaldagen niet” boeit me minder dan die kids van 12 die ineens “vol meedoen” omdat het op school en socials een ding is. ik zie dagelijks hoe groepsdruk werkt: als je al moe bent of thuis gedoe hebt, ga je jezelf ook nog eens uithongeren om erbij te horen, en dan is het huilen bij mij op kantoor omdat niemand durft te zeggen dat het te zwaar is. laat die maand vooral iets van rust zijn, niet weer een prestatieprojectje voor volwassenen én kinderen.

heel die discussie over “op voetbaldagen wel/niet” mist het punt: in de islam heb je juist regels voor uitzonderingen (ziekte, reis, menstruatie, etc.) en sport valt daar niet standaard onder, dus dan is het gewoon je eigen keuze en dat mag, maar doe niet alsof het theologisch ineens klopt. en dat iftar-circus overal is leuk voor de saamhorigheid, maar het schuift ook druk naar mensen die het níet breed hebben: je moet mee-eten, mee-nemen, mee-doen, anders ben je “ongezellig”, maar ok noem het dan bezinning.

eerlijk niemand heeft t over school en sportclubs die gewoon overdag broodjeskroket lopen te dampen in je gezicht en dan verbaasd zijn dat iemand chagrijnig is dus ff normaal met die “inclusie” zet dan ook water en een chill ruimte neer anders is t alleen maar kijken hoe iemand het uithoudt rip