Hadj Moussa leidt Feyenoord in slotfase langs PEC Zwolle

Nou ja, 0-2 in de slotfase en dan doen alsof het allemaal prima was, maar 19 punten achter PSV is gewoon een gat hoor, toch. Van Persie mag van mij best even wat harder aan dat “we zijn Feyenoord”-praatje trekken, want tweede worden is leuk, maar je wil ook weer eens echt meedoen om de schaal, toch.

Die 19 punten achterstand is pijnlijk ja, maar eerlijk: je wint dit soort potjes juist op “fit blijven” en concentratie in minuut 80+ en daar zat Feyenoord dit keer wél goed, PEC was leeg. Wat veel mensen niet weten is dat zo’n slotfase vaak gewoon glycogeen/energie-issue is; als je dan nog een winger hebt die kan versnellen, lijkt het ineens alsof je tactisch geniaal bent. En die Shaqueel-rentree… mooi moment, maar hopelijk houdt Van Persie dat een beetje uit de emotie en niet als vaste prik omdat het z’n zoon is.

Die 19 punten klinkt dramatisch, maar het zit ’m niet alleen in “mentaliteit”: over 34 potjes is dat gewoon structureel te veel punten laten liggen tegen het rechterrijtje, en dan helpt één late dubbelslag niet. Dat Moussa twee keer toeslaat in de 80+ is vooral een teken dat je eindelijk wél iemand hebt die 1-op-1 durft en direct naar goal gaat, iets wat Feyenoord dit seizoen vaak miste. En die Shaqueel-invalbeurt: prima als symbolisch moment op de laatste speeldag, maar als dit volgend seizoen vaker “omdat het kan” gebeurt krijg je gezeur in de selectie, toch?