Glorie en genocide. Het tapijt van Bayeux in elf bijzondere scènes

Prachtig borduurwerk, maar de winnaars hebben wel zelf het verhaal laten maken: propaganda met naald en draad, de middeleeuwse versie van een staatsomroep met betere pixelkwaliteit, maar goed.

“Genocide” is wel een zware term voor de Normandische verovering — bedoelt Stigter daarmee de Harrying of the North, waarbij dorpen en oogsten werden vernietigd, of wordt hier elke middeleeuwse verovering meteen in modern genocidetaal gegoten? Dat maakt nogal uit voor de historische duiding. En hoe zeker weten we eigenlijk wie opdracht gaf voor het tapijt: de herkomst wordt vaak aan bisschop Odo gekoppeld, maar hard bewijs daarvoor is er toch niet?

dat ding is eigenlijk een middeleeuwse powerpoint zonder bronvermelding en iedereen doet alsof de plaatjes vanzelf de waarheid vertellen bro

Ik snap dat de titel lekker zwaar klinkt, maar voor mij is vooral bizar hoeveel details je uit zo’n eeuwenoud borduurwerk denkt te kunnen halen. Het is kunst én politiek tegelijk, geen Netflix-documentaire met camerabeelden 😂

Wat ik vooral mis is wie er níét op dat kleed staat: de boeren, vrouwen en kinderen die de rekening betaalden zie je hooguit als decor, jong. De winnaars borduren hun helden vol in beeld en de rest wordt een paar steekjes rook; klinkt verdacht veel als geschiedenis schrijven vanuit de skybox, bewijs het maar.

Typisch wordt dat tapijt nu weer als toeristische topattractie behandeld, terwijl de praktische rekening nergens staat: een kwetsbaar doek van bijna 70 meter vervoeren, klimaatbeheersing, beveiliging en daarna restauratie. Voor een paar weken kijken naar oorlogspo propaganda uit 1066 betalen we vermoedelijk miljoenen; zet er dan tenminste een goede digitale reproductie naast, zodat niet straks één vochtmetertje de geschiedenis verder helpt.

Mooi dat het bewaard is gebleven. Maar een oorlogstapijt is geen zondagsschoolplaat: er staan ook leugens, dood en macht op. Wie dat bewondert zonder de slachtoffers te gedenken, kijkt met één oog.