Gijzelnemer Corné H. krijgt een jaar voorwaardelijk voor gijzeling in PI Vught

Dit is dus precies het gevolg van die tbs-wachtlijsten: je stopt iemand met zware problematiek in een PPC met keukenmesjes en doet daarna verbaasd dat het escaleert. Die “een jaar voorwaardelijk” klinkt lekker soft voor de bühne, maar praktisch is het gewoon: laat ‘m waar hij het minst gevaarlijk is, en dat is niet in een gewone gevangenis tussen personeel dat al op z’n tandvlees loopt. En ja, voor de gegijzelde medewerkers voelt dit als een klap, maar de echte schande is dat we blijkbaar pas na de tweede gijzeling plek hebben in een kliniek… proportionaliteit my ass.

ja sorry maar die medewerkers die daar gegijzeld zijn zitten nou weer met nachtmerries enzo, en dan lees je “sterk verminderd toerekeningsvatbaar” en klaar… ik hoorde van een klant die in de zorg werkt dat ze na zo’n incident maanden zitten te leuren om fatsoenlijke nazorg, dus zorg dan iig dat dáár geld en aandacht heen gaat ipv alleen maar schuiven met waar die vent z’n bedje heeft.

die “voorwaardelijk” discussie snap ik, maar ik mis echt de vraag: wie is er verantwoordelijk voor het moment dat iemand zó ontregeld raakt dat hij met een mes gaat gijzelen in een PI?? als je wil dat zo iemand veilig blijft in tbs, oké, maar dan moet er óók harde aandacht zijn voor het klimaat daarbinnen: minder prikkels, betere de-escalatie, en vooral dat personeel serieus gezien wordt als mens, anders blijft het dweilen zonder liefde en verbinding… hoop dat we eens gaan investeren vóórdat het weer misgaat.

Vanuit mijn praktijk: je ziet hier zo duidelijk wat er gebeurt als iemand met stemmen/ptss in een prikkelrijke gevangenissetting “geparkeerd” wordt, dan knalt het zenuwstelsel in overlevingsstand en gaat het lichaam gewoon op gijzeling/controle als laatste uitweg, hoe bizar dat ook klinkt. Voor de medewerkers is dit natuurlijk trauma op trauma, maar dan moet je óók durven kijken naar het energieveld van zo’n PPC: constant alarm, weinig regulatie, veel macht/tegenmacht… dat is geen plek waar iemand ooit in balans komt. En die keukenmesjes-discussie is logisch, maar eerlijk: als je de bron niet heelt (trauma + autisme + ontregeling), vindt hij echt wel een ander “mesje”, universum of niet.

een jaar voorwaardelijk voor gijzeling in een gevangenis is echt de ultieme “we hebben niks beters dus hier heb je een sticker”: dader krijgt therapie-bingo, personeel krijgt weer een extra BHV-cursus en een fruitmand, maar goed wanneer krijgt die PI eens een veroordeling voor het structureel laten gebeuren dat je met een keukenmes drie man kunt gijzelen alsof het heel normaal maandagavondwerk is.

voorwaardelijk of niet, dat personeel zit straks weer tegenover zo’n man aan het luik en moet gewoon dóór, terwijl de rechter na afloop zegt: we doen dit “voor ieders bestwil”. mooi, maar waar is de bestwil voor de mensen die gegijzeld zijn en morgen weer nachtdienst draaien?? recht doen is ook: erkenning en bescherming, niet alleen een dossier vol diagnoses.