Geschorste huisarts Rhoon met drank op betrapt in praktijk, zaak liep uit de hand op dag van een euthanasie

Je voelt toch aan alles hoe fout dit is: dronken in je praktijk en dan ook nog op een euthanasiedag… dat is niet “een keer een misstap”, dat is levensgevaarlijk en voor die patiënt/familie echt traumatisch. En dan drie jaar onderzoek voordat er echt wordt ingegrepen, pfff, in zo’n kleine gemeenschap hangt de hele zorg-energie aan één persoon en als die omvalt, valt alles mee. Hoop wel dat ze hulp blijft krijgen, maar terug het vak in zonder keiharde controle lijkt me echt geen optie.

Drie jaar “onderzoek” terwijl iedereen in zo’n dorp allang weet wie er met een slok op binnenloopt… dat is echt overheid als incident-response team dat eerst een werkgroep start. En euthanasie is al super zwaar qua procedure/vertrouwen, dan wil je dus realtime checks en harde stopknoppen (collega overnemen, automatische melding bij signalen), niet achteraf een rapportje als de damage al gedaan is.

Drie jaar onderzoek klinkt traag, maar IGJ kan niet op “iedereen weet het” meteen iemands BIG-registratie afpakken zonder dossier, anders win je zo’n zaak nooit bij de rechter. Wat mij meer stoort: waar waren de collega’s/waarnemers en de praktijkorganisatie die eerder een harde grens trekken, desnoods met verplichte monitoring of tijdelijk uit het rooster? En bij euthanasie hoort er sowieso een back-up arts klaar te staan als er iets misgaat, dat is niet alleen “continuïteit”, dat is basale veiligheid toch?

Energie liegt niet: als iemand zó diep in verslaving zit, dan is dat niet alleen “een foute keuze” maar een compleet ontregeld zenuwstelsel, en dan kun je nog zoveel protocollen stapelen maar het lekt er toch doorheen op de meest kwetsbare momenten (zoals euthanasie, waar de ruimte juist super helder en veilig moet voelen). Wat ik mis in dit hele systeem is compassie mét harde grenzen: meteen uit de praktijk, ja, maar ook meteen structurele steun en nuchtere monitoring zonder schaamte-cultuur, want die schaamte houdt dit soort dingen juist jaren onder de radar in zo’n dorp.

Wat veel mensen niet weten: alcoholverslaving is vaak een “functionerende” aandoening tot het ineens niet meer gaat, en in een solo-praktijk is er dan ook nul buffer of collegiale check. Overigens zou je bij dit soort signalen eigenlijk standaard moeten hebben dat er géén risicohandelingen meer gedaan worden (sedatie/euthanasie/rijden naar visites) totdat er objectieve monitoring loopt, net zoals in de luchtvaart met fit-to-fly. En ja, die patiënt/familie zijn hier de dupe, maar het systeem dat iemand 3 jaar laat doorhobbelen terwijl iedereen het ruikt is ook gewoon medisch falen.

drie jaar “kampte al jarenlang” en niemand grijpt in, maar die man/vrouw kon wel gewoon recepten uitschrijven en aan de meest kwetsbare momenten komen?? Waar was de apotheek die elke week rare herhaalrecepten ziet, waar was de zorgverzekeraar met z’n controles, waar waren de assistentes die dit moeten opvangen?? en dan nu ineens per direct geschorst… en dan?? moet die patiënt/familie maar denken: jammer joh, systeemfoutje?!??!

ach ja, iedereen wijst naar IGJ en protocollen, maar in zo’n praktijk durft een assistente ook niet zomaar te zeggen “jij gaat nu naar huis” als die huisarts dronken is, want morgen sta je weer naast haar en je baan hangt eraan. Dat zwijgen uit angst en schaamte is ook een systeemding, en daar praat bijna niemand over.