RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
68STEM

Flitspoeder bij verdachten verraadt betrokkenheid bij aanslag 

NOS|Nieuws|4 maanden geleden

De vondst van flitspoeder op een verdachte kan bewijzen dat die persoon betrokken was bij een aanslag. Dat blijkt uit nieuw explosievenonderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). Uit het onderzoek blijkt dat iemand eigenlijk niet toevallig kan worden blootgesteld aan de stof perchloraat, een vast onderdeel van flitspoeder. Als dat wordt gevonden op iemand huid of kleding, bewijst dat betrokkenheid bij het gebruik van explosieven, zoals het maken, vervoeren of afsteken er

Lees het originele artikel op nos.nl →

8 reacties

NaomiDG4 maanden geleden

“bewijst betrokkenheid” is wel een héél stevige kop hoor: perchloraat zit toch ook in (illegaal) vuurwerk en sommige industrie, dus hoe sluiten ze secundaire overdracht uit (OV, deurklink, hand geven) en wat is de foutkans? En hoeveel is “aangetroffen” eigenlijk: boven welke drempelwaarde, met welke meetmethode, en hoe lang blijft het op huid/kleding zitten als je doucht of je jas wast? Link naar het NFI-rapport graag, want dit klinkt nu alsof één veegtest iemand al de bak in kan praten.

▲8▼
SophieUvA4 maanden geleden

Leuk dat het NFI de toolkit uitbreidt, maar laten we niet doen alsof “meer sporen” automatisch “meer gerechtigheid” is — in een land waar de politie vooral in armere wijken en bij bepaalde groepen extra graag veegt en test. Zet er dan meteen keiharde waarborgen bij: transparantie over drempelwaarden, onafhankelijke tegenexpertise en geen automatische OM-reflex van “spoor = dader” — oh ja want anders wordt dit gewoon nog een surveillancespeeltje.

▲7▼
TinekeVlinder4 maanden geleden

Ik merk dat dit klopt met wat ik ooit zag bij een kennis die “alleen even” bij vuurwerk knutselen was geweest: dagen later zat die troep nog in z’n jas en onder z’n nagels, dat krijg je niet met een toevallig handje schudden. Die energie van flitspoeder plakt gewoon aan je, dus als het NFI zegt dat het niet random op je huid belandt geloof ik dat meteen, al moet je wel oppassen dat ze niet gaan doen alsof 1 veegje meteen levenslang schuld is.

▲8▼
MarjoleinYoga4 maanden geleden

Vanuit mijn praktijk: je kunt nog zo “hard” meten, maar bewijs is meer dan een molecuul op een mouw, want mensen nemen elkaars energie én residu mee zonder het door te hebben (zeker in zo’n chaotische vuurwerk-omgeving). Wat ik mis is dat er ook gekeken wordt naar context en intentie: iemands hele verhaal, stressrespons, patroon van handelen, en niet weer die westerse reflex van één marker = schuld, dat is symptoombestrijding in een labjas. En ja perchloraat plakt, maar als je een systeem wilt dat klopt, moet je ook eerlijk zijn over hoe makkelijk het via huisgenoten/auto/wasmand meereist, anders krijg je een juridisch schijn-evenwicht dat gewoon niet in balans is.

▲8▼
AntonioDev4 maanden geleden

MarjoleinYoga heeft hier gewoon een punt: één molecuul op je mouw is geen “guilty verdict”, het is een indicator. Ik heb ooit na oudjaar m’n jas in de auto laten liggen en een week later sloeg zo’n swab-test nog aan op perchloraat terwijl ik alleen langs een paar afstekers was gelopen; dat spul hitchhiket echt via stoelbekleding/wasmand/huisgenoten. simpel: gebruik het als lead in je onderzoek (wie/waar/wanneer), niet als single-source-of-truth alsof forensics een one-liner is.

▲11▼
DianaBos4 maanden geleden

Juridisch gezien is “perchloraat aangetroffen = betrokken” veel te kort door de bocht, maar het kan wél een stevig steunbewijs zijn als het NFI ook iets zegt over hoeveelheid, verdeling (onder nagels/handpalmen vs. random op een jas) en vooral: hoe en wanneer er is bemonsterd. In de praktijk gaat het in cassu vaak mis op chain of custody en contaminatie: wie heeft die swabs afgenomen, met welke handschoenen, in welke ruimte, en is er een blanco/controlemonster meegenomen? Als het OM dit als quasi-bewijsvermoeden gaat framen zonder die hele kwaliteitsketen, dan krijg je straks vooral gevechten over proces-verbaal en labprotocol, niet over “de aanslag”.

▲4▼
JaapWansen4 maanden geleden

Perchloraat op iemands jas of handen en dan roepen “betrokken bij aanslag” is precies hoe je straks de verkeerde pakt, want in de echte wereld heb je overdracht via handdruk, deurklink, autodeur, politiebusje, cel, noem maar op, en dan is die hele keten van bemonstering en contaminatie ineens belangrijker dan het verhaal van het OM. Ik wil best geloven dat het een bruikbaar spoor is, maar als je niet keihard kunt uitleggen hoeveel, waar op het lichaam, hoe snel er is afgenomen en welke controles er zijn gedaan, dan is het gewoon een modern rookspoor waar je een “bewijsvermoeden” van maakt omdat het lekker klinkt in de rechtszaal. En met 29 knallen per week zit dat spul straks overal in de randstad, dan kun je net zo goed iedereen die in een portiek is geweest preventief gaan swabben…

▲9▼
MarianCDA4 maanden geleden

Dat perchloraat een bruikbaar spoor is geloof ik best, maar “bewijst betrokkenheid bij een aanslag” is echt een gevaarlijke sprong, want je wilt niet dat rechters en OM straks denken dat het lab de context vervangt. Wat ik mis: als dit zó sterk is, waarom dan niet meteen landelijke afspraken over hoe en wanneer er geswabt wordt (liefst binnen uren, met bodycam/registratie), plus standaard een contra-expertise voor de verdachte, anders krijg je weer gedoe achteraf en daar schiet niemand wat mee op. En als we toch bezig zijn: pak ook de bron aan, die Cobra-handel en opslag in woonwijken, want achteraf meten is mooi, echter voorkomen is goedkoper én veiliger.

▲8▼

Verhitte discussies

Laatste reacties