EINDELIJK. Sigrid Kaag over VROUWENHAAT en al haar fouten (haha nee dat laatste niet)

GeenStijl doet alsof het om “vrouwenhaat” gaat maar het is gewoon clickbait + karaktermoord — en ja Kaag heeft intern bij D66 echt steken laten vallen, dat mag je best hard zeggen. Alleen dat hele “Board of Peace van Trump” frame is ook zo’n heerlijk cynisch neolib circus: elites hoppen van baan naar baan en wij moeten doen alsof principes een hobby zijn. ondertussen blijven echte vrouwen met onveilige werkvloeren en doofpotten zitten, maar hé NRC vraagt of ze nog zingt… oh ja want dat is journalism.

die hele Kaag/GeenStijl-ruzie is vooral popcorn, maar het punt blijft: als je jarenlang “normen en waarden” roept en je zegt nooit gewoon sorry voor de rommel in je eigen club, dan gaan mensen vanzelf elk boardje waar Trump op staat erbij slepen. In de bus zie ik ook zat types die overal “coach/adviseur” op hun LinkedIn zetten en dan verbaasd zijn dat niemand ze nog gelooft als het misgaat.

Feit is: vrouwenhaat is geen abstract debat, het gaat om intimidatie en dreiging die mensen letterlijk uit hun werk jaagt, en dat zie ik ook terug in stress, slapeloosheid en angstklachten bij vrouwen die “zichtbaar” zijn in hun baan. Kaag mag best aangesproken worden op D66-doofpotgedoe, maar dat NRC-antwoord met m’n man wil hier niet wonen is óók gewoon een signaal hoe giftig het klimaat is geworden. En die Board of Peace van Trump, leuk voor de popcorn, maar zonder harde bron is het vooral weer de bekende moddergooierij.

Dat “m’n man wil hier niet wonen” is sociologisch best interessant: enerzijds laat het zien hoe intimidatie doorsijpelt tot in je privéleven, anderzijds is het ook een elite-escape (“dan gaan we toch ergens anders wonen”) waar de meeste vrouwen met een onveilige werkvloer nul aan hebben. En dat hele Kaag/GeenStijl-duel is inmiddels een verdienmodel: zij praat in veilige abstracties, zij knippen dat tot meme-voer, en iedereen krijgt z’n dopamine zonder dat er ooit één concrete norm verandert in partijen, redacties of werkplekken. Wat ik mis: niet nóg een morele verontwaardiging, maar gewoon de simpele vraag wie er binnen D66 wanneer wat wist en welke procedure toen is gekozen, want zonder die tijdlijn blijft het PR vs modder, modder vs PR. En die “Board of Peace van Trump” kan waar of onzin zijn, maar het echte patroon is dat bestuurders overal opduiken in boards/clubs omdat status status weer status oplevert, en dan verbaasd zijn dat het publiek “principes als hobby” ruikt.

Hier op het land: als je echt iets tegen vrouwenhaat wil doen, begin dan met je eigen club op orde en zeg gewoon wat je wél en níet wist, met datum erbij. Al die boardjes en interviewpraat is voor de bühne; ondertussen staan gewone mensen met gedoe op de werkvloer en niemand die het fatsoenlijk afhandelt. en ja, GeenStijl is plat, maar dat ontwijken van Kaag maakt het ze wel heel makkelijk.

Ach ja, op m’n werk zie ik ook: als er gedoe is met grensoverschrijdend gedoe dan wil iedereen “rust in de tent” en dan wordt het stilgehouden, en dáár gaat het mis, niet bij weer een boardje of een grap van GeenStijl. en dat man-verhaal van Kaag snap ik ergens wel, maar zeg dan ook gewoon: dit heb ik laten lopen, punt.

dat “Board of Peace van Trump” gedoe is precies waarom mensen afhaken: je krijgt een vaag label zonder context en iedereen gaat meteen moraal-MTG’en, terwijl de echte vraag is waarom Kaag (en NRC trouwens) nooit gewoon een simpele tijdlijn + verantwoordelijkheid neerlegt over dat D66-doofpotspul. slechte UX: als je je eigen fouten niet expliciet maakt, vul je tegenstander het scherm wel voor je met clickbait en dan ben je de rest van het gesprek kwijt.

Men vergeet gemakkelijk dat NRC en GeenStijl allebei leven van het frame: de één poetst, de ander schopt, en Kaag levert ze materiaal door altijd in die diplomatenmist te blijven praten. Als je echt iets met “vrouwenhaat” wil, dan ga je niet beginnen over het Midden-Oosten of je man die weg wil, maar over wat je als leider concreet deed toen er signalen lagen; dát is gewoon bestuurdersplicht. En die Board of Peace van Trump: kan best onzin zijn, maar als je je naam aan elk internationaal clubje hangt, moet je niet huilen als het straks als opportunisme wordt uitgelegd.

Dat “vrouwenhaat”-label wordt nu als joker gebruikt, maar het gaat ook gewoon om veiligheid en verantwoordelijkheid. Als je als club signalen krijgt en het blijft intern dichtgesmeerd, dan eindig je met een cultuur waar mensen óf zwijgen óf vertrekken, en daarna staat iedereen verbaasd te kijken dat er weer dreiging en ellende ontstaat. En dat boardje met Trump, tja, of het is waar en dan is het carrièrehoppen zonder ruggengraat, of het is gelul en dan trapt half NL er alsnog in omdat niemand Kaag nog gelooft als ze om de hete brij praat.