Drie klimmers omgekomen in Italiaanse Alpen

Wat een drama, drie man weg in één foutje en je ziet weer hoe genadeloos zo’n touwgroep kan zijn. Die gps-zender heeft ze gevonden, echter je vraagt je af waarom zoiets (of satellietknop) niet standaard is bij dit soort routes, zeker als je pas ’s avonds alarm slaat. En hulde voor de reddingsdienst, daarentegen blijft het wrang dat zij ook telkens hun nek moeten uitsteken voor mensen die “even” een 4000’er doen.

Joa, triest dit… maar dat “even een 4000’er” is dus echt geen wandelingetje, zeker als je vroeg weggaat en dan pas ’s avonds iemand aan de bel trekt; spreek gewoon van tevoren harde tijden af en een check-in moment, anders sta je als thuisfront en reddingdienst altijd 10-0 achter. En die gps is mooi, maar tegen kou, ijs en één misstap helpt geen gadget, rustig aan en niet op ego naar boven willen.

Nou ja, ik word er altijd een beetje stil van, ze gaan op pad voor iets moois en dan eindigt het zo, en dan moet de familie wachten tot iemand “alarm slaat”, verschrikkelijk hoor. En die reddingsmensen met zo’n heli in weer en wind, dat is ook niet niks, hopelijk gaan mensen vooraf ook eens nadenken over verzekering en kosten, want het is allemaal heldhaftig maar niet gratis toch.

Feit is: op 4000 meter is je hoofd gewoon minder scherp door hoogte en kou, je reactietijd gaat omlaag en één slip wordt dan meteen een kettingreactie in een touwgroep. En zo’n gps-zender is fijn voor vinden, maar voor redden heb je meer aan simpele dingen als een noodbivakzak, extra laag, en vooral dat je vóór vertrek al afspreekt wanneer je omdraait, óók als de top “bijna” in zicht is. Familie krijgt dan tenminste geen urenlange onzekerheid.

Ik zie het elke dag met “avontuur”-ongelukken: iedereen heeft het over kosten en eigen keuze, maar niemand heeft het over die redders die daarna met 3 lichamen in zo’n heli zitten en ’s avonds gewoon weer naar huis moeten alsof het niks is. En ondertussen wordt óók die bergredding overal krapper qua budget en vrijwilligers, maar we verwachten wél dat ze altijd direct gaan, weer of geen weer. Familie kapot, redders kapot, en wij discussiëren lekker vanaf de bank.

pfff wat een nachtmerrie… en iedereen heeft het meteen over gadgets en kosten, maar niemand benoemt dat zo’n touwgroep ook gewoon vrienden zijn die elkaar letterlijk vasthouden en dan in één seconde alles kwijt zijn. misschien moeten we ook wat meer ruimte maken voor rouw zonder meteen de moraalpolitie te spelen, liefde en verbinding begint soms met gewoon stil zijn voor die families en die redders.

vreselijk voor die families… en tegelijk: dit is nou precies waarom je onze kinderen niet alleen maar “veilig” achter schermen moet houden, maar ze bewust moet leren wat echte natuur is, met respect en grenzen. wij gaan ook de bergen in met de kinderen maar dan stap voor stap, weer lezen, omdraaien als het niet klopt, niet vertrouwen op gps of gadgets alsof dat een vangnet is.